‘Spits’ Visser over chaos bij Bloemendaal: ‘Hadden maar drie wissels’

Het was schrapen met een hoofdletter S zondag bij Bloemendaal. Dat bleek nog niet helemaal klaar voor de hervatting van het seizoen, waarin met 2-1 werd verloren van Rotterdam. Ze hadden een zieke. Twee geblesseerden. Een international die met z’n land mee moest doen. En ook een coach die aan de andere kant van de wereld zat. Die chaotische omstandigheden ontstonden al in de winterstop in China, waardoor keeper Maurits Visser daar als noodgreep in de spits belandde.

‘We wilden bijna vragen of Teun de Nooijer zijn scheenbeschermers om kon doen.’

Visser lacht er na afloop na de eerste wedstrijd (en dus nederlaag) van 2026 een beetje om als een boer met kiespijn. Want uiteraard had de goalie van het Nederlands elftal het heel graag anders gezien. Want het was nogal een lijstje met namen die waren doorgehaald op het keurig aangeleverde lijstje van de club. Een blauwe streep stond door de naam van Jorrit Croon, die een flinke knieblessure heeft overgehouden aan de Pro League. 

Bij Oranje raakte ook Lucas Veen geblesseerd, hij herstelt van een handbreuk. Een andere ster, de Engelsman Zach Wallace, speelt momenteel een WK-kwalificatietoernooi met zijn nationale ploeg in Egypte. Daar is ook zijn clubcoach Michel van den Heuvel, want die is ook bondscoach van China. Alsof dat nog niet genoeg was, meldde de Belg Max Langer zich zondag ziek af. 

Wiegert Schut werd last minute toch toegevoegd aan de wedstrijdselectie. Foto: Koen Suyk

De ongetrainde Schut en vakantieganger Jolie

In allerijl werd daardoor Wiegert Schut toch aan de selectie toegevoegd. De middenvelder zou eigenlijk niet spelen, omdat hij na zijn voetbreuk nog niet had getraind. Maar nood brak dus wet op ’t Kopje, waar Pjotr Mazany en De Nooijer coachten. Veel aandacht aan de reserves hoefden ze niet te geven. Schut zat veel op de bank, naast invaller Timme Zondervan uit de junioren. Graag hadden ze daar bij Bloemendaal ook good old Wouter Jolie, de immer oproepbare oud-international, neergezet. ‘Normaal gesproken de eerste die we bellen. Maar die was op vakantie’, zegt Visser. ‘Ik geloof dat we vandaag maar drie echte wissels hadden. Iedereen liep met z’n tong op de grond na de wedstrijd.’

Wie bovenstaand lijstje doorneemt, snapt dat de titelkandidaat tegen concurrent Rotterdam – waar alleen Tjep Hoedemakers nog geblesseerd toekeek – een loodzware middag had. Rotterdam domineerde en liep voor rust zorgeloos uit naar 2-0 (via Olivier Hortensius en Guus Jansen) en spaarde daarmee de thuisploeg. Die kwam iets beter in de wedstrijd en maakte vlak voor tijd uit een strafbal van Elian Mazkour nog de eretreffer.

Toeschouwer op ’t Kopje: international Lucas Veen. Foto: Koen Suyk

‘We wisten dat het vandaag moeilijk zou worden’, verzuchtte Visser, die ook constateerde dat Bloemendaal de hele topper achter de feiten aanliep. ‘We hebben met ons tweede middenveld gespeeld, omdat we Lucas, Jorrit en Zach misten. We hebben een paar jongens doorgeschoven en dan merk je dat je vastigheden en vaste patronen mist. Dat is niet makkelijk tegen een heel fit Rotterdam, dat het juist van het fysieke vermogen moet hebben. Het was roeien met de riemen die we hadden. De storm overleven.’

De onwennigheid spatte er soms vanaf bij het gehavende Bloemendaal. Nog geen minuut na rust passte Teun Beins de bal zomaar vol in de stick bij Guus Jansen, die daarmee een reuzenkans kreeg op de 3-0. Een halve minuut later verdween een pass van Sheldon Schouten zomaar over de zijlijn, tien meter tussen de rechtsachter en de rechtsmidden in. ‘Het was soms slordig’, weet ook Visser. ‘En natuurlijk hebben we wel een oefentrip gehad in China. Maar dat was een ander niveau dan we vandaag moesten laten zien. Daar werden we niet zo onder druk gezet.’

Visser rechts, als veldspeler in China, in het tenue van Teun Beins.

Waardoor Visser opeens in de spits belandde

De anderhalve week in China – uiteraard tot stand gekomen door de dubbele pet van Van den Heuvel – was vooraf al speciaal. Doordat de Aziatische mannenploeg niet tot de wereldtop behoort, waren veel Bloemendalers daar nog nooit geweest. Maar voor Visser werd die trip extra memorabel. Al was dat ook een beetje uit personele armoede ontstaan.

Bloemendaal oefende in China twee keer tegen de nationale ploeg. Visser was daarin tweede keeper, achter zijn vaste stand-in Allard André de la Porte. ‘Maar we zaten ook daar vrij krap in de mensen. We hadden in de tweede wedstrijd maar drie wissels. Vooraf maakten we al de grap dat ik maar moest meedraaien als veldspeler als er iemand uitviel. En dat gebeurde ook, toen Teun Beins door zijn enkel ging.’

Tegen het bijzonder fitte China, dat toewerkte naar hun WK-qualifier, waren drie wisselspelers noodzakelijk voor Bloemendaal. ‘Ik had voor de zekerheid witte sokken meegenomen. Maar ik had verder alleen mijn keepersspullen bij me. Beins heeft binnen snel zijn shirt en broekje uitgedaan, die ik aan moest. Die waren veel te klein, omdat ik een stukje groter ben. Maakte allemaal niet uit. Ik mocht meedraven.’

Dit gebeurt natuurlijk nooit meer. Iedereen was bang dat ik iets zou scheuren. Maurits Visser

Hij vertelt met fonkelende ogen over zijn bijzondere moment of fame. ‘Ik vond het stiekem schitterend. Stond te genieten. Ik had een haarbandje en handschoentje geleend en daar ging ik. Ik mocht erin voor Jan van ’t Land. Ik werd in de spits gezet. De eerste pass die ik kreeg was een stuiterbal. Ik wilde koste wat het kost die bal aannemen en kon ‘m gelijk doorpassen. Was ik heel blij mee.’ Met een triomfantelijke blik: ‘Weet je dat ik bijna nog gescoord had? Ik stond keurig bij de tweede paal. Ik stond volledig vrij. Maar jammer genoeg zat er net een Chinees tussen.’

Na afloop was Visser – die twaalf minuten meedeed – natuurlijk het gesprek van de dag. ‘Er zijn meteen foto’s en video’s gemaakt. Dit gebeurt natuurlijk nooit meer. Iedereen was bang dat ik iets af zou scheuren. Het was de allereerste keer dat ik in het veld stond. Ik heb vroeger op voetbal gezeten, daarna ben ik direct gaan keepen. Ik heb natuurlijk weleens met een stick geklooid. En ik weet hoe ik moet lopen. Maar ik heb nooit leren hockeyen.’

De grappen waren richting dit weekend snel gemaakt. Of Visser niet nogmaals zijn plek in het doel moest afstaan en in kon vallen als veldspeler tegen Rotterdam. ‘Blijkbaar beviel het goed’, lacht de international. ‘Maar laten we vooral hopen dat we geen gekke oplossingen meer hoeven te zoeken. Want ik denk dat we toch beter af zijn met mij als keeper.’