Aanhoudende droogte stelt Berkel en Rodenrijs voor problemen

Het verbod is ingesteld vanwege de aanhoudende droogte en de historisch lage Rijnafvoer. Het schaarse zoetwater is nodig om dijken stabiel te houden, de natuur te beschermen en de waterkwaliteit op peil te houden. Tot nader order mag daarom geen oppervlaktewater meer worden onttrokken. De maatregel geldt niet alleen voor sportverenigingen, maar ook voor onder meer de glastuinbouw en de agrarische sector.

‘Hierin hebben we geen keuze’, zegt voorzitter Monique Spek van HBR. ‘Het hoogheemraadschap heeft dit voor de hele regio ingesteld. Clubs die onder Delfland vallen, moeten zich aan het verbod houden.’

De gevolgen zijn direct merkbaar. Berkel en Rodenrijs beschikt over drie watervelden en drie zandvelden. Watervelden moeten worden beregend om veilig bespeelbaar te blijven. Nu dat niet kan, wijkt de club noodgedwongen uit naar de zandvelden. 

‘Op 3 augustus zijn Dames 1 en Heren 1 weer begonnen aan de voorbereiding’, vertelt Spek. ‘Het is voor hen een rare gewaarwording. Zij staan met zandkorrels tussen de tenen in plaats van op een nat waterveld.’

Voor de selectieteams is het omschakelen. Trainer/coach van Heren 1 en coördinator topsport Stefan van der Ree merkt dat veel jonge spelers nauwelijks ervaring hebben met een zandveld. ‘Voor de oudere spelers is een zandveld nog wel bekend, maar veel jongere jongens hebben daar nog nooit op gespeeld. De snelheid ligt lager. Het veld loopt zwaarder en je moet meer kracht zetten om snelheid aan de bal mee te geven. Het is gewoon even wennen.’

Toch houdt Van der Ree de situatie in perspectief. ‘We kunnen er heel dramatisch over doen, maar het feit ligt er nu eenmaal. Het besluit verraste ons, al zagen we het ergens ook aankomen. Gezien de weersomstandigheden is het een logische maatregel. We moeten ons aanpassen en ermee omgaan.’

Voor de vereniging zijn de gevolgen voorlopig nog beperkt. Veel jeugdteams beginnen later aan de voorbereiding, waardoor nog niet duidelijk is hoeveel trainingen en oefenwedstrijden moeten worden aangepast. Dat kan de komende weken veranderen. 

‘Komende week starten de eerste jeugdteams met trainen en de week daarna volgt de topjeugd’, zegt Van der Ree. ‘Als het dan nog steeds niet heeft geregend, wordt het lastiger. Zondag spelen we met Heren 1 een oefenwedstrijd op Victoria, waar de velden wel gesproeid mogen worden. Daarna spelen we twee oefenwedstrijden thuis. Misschien moeten we die omdraaien. Hopelijk komt het niet zover dat we in de knoop komen met de competitiestart.’

Ook een eerdere afspraak met Leonidas kan onder druk komen te staan. HBR had toegezegd de beide vaandelteams van de Rotterdamse club tijdelijk onderdak te bieden tijdens de vervanging van de velden. 

‘Hoe dat verder gaat, moeten we bekijken’, zegt Spek. ‘Als de situatie langer duurt, moeten we misschien uitwijken naar een vereniging in een ander hoogheemraadschap. Als het nodig is, zetten we ons netwerk in om een oplossing te vinden.’

Binnen de vereniging wordt ondertussen bekeken hoe de beschikbare veldcapaciteit zo efficiënt mogelijk kan worden benut. ‘De lijntjes zijn kort en iedereen kijkt wat er nodig is. Er is nog geen paniek, maar het is wel een heel bijzondere start van het seizoen.’

De droogte zet de club ook aan het denken over de langere termijn. Berkel en Rodenrijs investeerde de afgelopen jaren al in duurzame voorzieningen rond het clubhuis en wil nu onderzoeken hoe de watervoorziening minder afhankelijk kan worden van oppervlaktewater. ‘We zullen vooruit moeten denken. Misschien moeten we in de toekomst zelfvoorzienend worden, bijvoorbeeld met een waterbuffer, een eigen put of door regenwater op te vangen.’

Daarover wil de vereniging ook in gesprek met de gemeente. Voorlopig rest de club weinig anders dan afwachten. Spek begrijpt de afweging van het hoogheemraadschap, dat het beschikbare zoetwater inzet om het waterpeil in sloten en vaarten op niveau te houden en verzilting tegen te gaan.

‘We hopen dat het snel gaat regenen. Zolang dat niet gebeurt, hebben we gewoon pech. Hopelijk komt er snel weer genoeg zoetwater beschikbaar en mogen we op zijn minst één waterveld weer gebruiken.’