‘Emotiehockeyer’ Senna Bombach: ‘Klik met Matthijs ontbrak’

Ze hockeyt zoals ze graag leeft. Op haar gevoel. Senna Bombach is op haar best als ze met bal en stick af en toe kan doen wat haar hart haar ingeeft. Een actie die niemand verwacht, een pass, een schot uit een onmogelijke hoek. Die speelstijl maakte haar negen jaar lang geliefd bij het publiek van Nijmegen, maar niet bij haar huidige coach Matthijs Brouwer. De degradatie van Nijmegen uit de Hoofdklasse Dames na het 0-2 verlies tegen Huizen maakt daardoor een abrupt einde aan de carrière van Bombach bij Nijmegen.

Ondanks dat Bombach in de belangrijkste wedstrijd van het seizoen keihard werd gepasseerd door haar coach Brouwer, nam ze zondag vijf minuten na afloop van het rampzalig verlopen duel tegen Huizen op het veld al afscheid. In haar gewone kleren. Samen met haar ploeggenoten Britt van Beek en Klaartje Mientjes. Ze kregen een speech en een daverend applaus van het Nijmeegse publiek. En ook nu deed Bombach wat haar hart haar ingaf: ze greep de microfoon. ‘Sorry, ik heb dit niet voorbereid, maar ik kan dit zo ook niet voorbij laten gaan.’ Die laatste woorden verdronken in haar emotie. Ze snifte, slikte en vervolgde haar dankwoord aan ‘alle mensen’ van de Nijmeegse club, waar ze iedereen kent en iedereen haar kent. Bombach is een kind van de club, die zoveel liefde voor haar koestert.

Senna Bombach, Klaartje Mientjes en Britt van Beek nemen afscheid van Nijmegen. Foto: David van Haren.

Maar diezelfde club heeft een trainer-coach aangesteld waarmee Bombach ‘geen klik’ heeft: Matthijs Brouwer. Ze delen de liefde voor hockey, maar verder zijn de oud-international en de aanvaller in misschien alles wel tegenpolen. Brouwer leeft op de ratio, met minder emotie en propageert hockey vanuit een strakke organisatie. ‘Dat Matthijs ook volgend seizoen hier blijft, is voor mij de reden dat ik vertrek’, stelt Bombach onomwonden. ‘Matthijs en ik hebben geen match. Dat hebben we ook tegen elkaar uitgesproken. Ik ben een emotiehockeyer, hij wil het liefst de emotie er zoveel mogelijk uit hebben. Daar ga ik niet beter van hockeyen. Nu hij blijft, zie ik voor mezelf geen toekomst bij Nijmegen. Dat doet best pijn. Dit is mijn club. Ik hockey hier al bijna tien jaar lang met veel plezier. Ik train en coach ook Meisjes A1, ben hier zeven dagen in de week, heb een sleutel van het clubhuis.’

Dieptepunt

De relatie tussen Brouwer en Bombach bereikte vorige week een dieptepunt. Dinsdag maakte de coach niet alleen bekend bij Nijmegen te blijven, maar deelde hij zijn pupil ook mee dat ze geen deel uitmaakte van de selectie voor het o zo belangrijke duel met Huizen. Bombach: ‘Ik zat ‘s middags in de sportschool toen Matthijs belde. Ik had die mededeling niet zien aankomen. Ik ben in tranen de sportschool uitgerend. Natuurlijk is het zijn goed recht om de selectie samen te stellen. Maar hij wist dat dit waarschijnlijk mijn laatste competitiewedstrijd voor Nijmegen zou zijn. Dan komt zo’n beslissing emotioneel natuurlijk keihard aan.’

‘s Avonds op de club sprak ze opnieuw met Brouwer. Bombach: ‘Dat was in een waas. Hij vindt mijn rendement te laag. Daar heeft hij misschien wel gelijk in. Maar hoe komt dat? Ik ben onder hem niet meer met mijn hart gaan hockeyen, maar met mijn hoofd. Dat kun je zien.’

Senna Bombach in betere tijden voor Nijmegen: ‘Ik heb vaak belangrijk mogen zijn met een goal of shoot-out.’ Foto: David van Haren.

Later kregen ook de andere speelsters het nieuws tijdens de teambespreking te horen. ‘Ik heb in de teambespreking verder vooral geluisterd’, vertelt Bombach. ‘Tot het ging over: wil je echt in de Hoofdklasse spelen? Toen heb ik het woord genomen. Ik heb gezegd dat dit soort wedstrijden tegen Huizen niet wordt bepaald door hockey, maar het draait om willen, om spelen met je hart. Ik zei: Kom op jongens, WTF zijn we aan het doen. Gáán met die banaan. Ik heb vier keer of zo Hoofdklasse gespeeld met Nijmegen, dit was de eerste keer dat ik dacht: met deze ploeg kan het. Toen werd ik emotioneel en moest iedereen huilen. Je kunt je voorstellen dat het daarna een lekkere training was…’

Ik speel nu te veel met mijn hoofd en te weinig met mijn hart. Dat kun je zien Senna Bombach

Bombach lacht. Neemt een slok van haar bier en zucht een keer. ‘Het is sinds dinsdag een emotionele rollercoaster. Weet je, ik heb de afgelopen weken echt 180 procent gegeven. Als ik ergens voor ga, zet ik me volledig in. Dit is mijn club. Ik heb in de afgelopen jaren zo vaak belangrijk kunnen zijn, met een goal of een beslissende shoot-out. Dat wilde ik tegen Huizen ook. Matthijs zei ook dat ik het verschil kan maken. Maar volgens hem zit ik nu niet op dat niveau. Ben ik niet met hem eens, maar mag hij vinden. Maar ik vind het emotioneel heel moeilijk te accepteren dat ik in het veld geen afscheid heb kunnen nemen van mijn club. Dat doet pijn.’

Topscorerslijst

Bombach heeft haar studie aan het Johan Cruyff College inmiddels afgerond en wil zich vol storten op het hockey. Ze zit barstensvol ambitie, als speelster en als trainer. ‘Er zijn diverse clubs die al interesse hebben getoond, maar ik heb nog geen beslissing genomen. Ik denk dat ik nog lang niet alles uit mijn mogelijkheden heb gehaald. Kijk naar mijn zaalseizoen, dat was mijn beste ooit. Ik werd tweede op de topscorerslijst. In de zaal was ik los, vrij in mijn hoofd. Het klopt, Matthijs zat toen niet op de bank. Als ik een coach krijg die wel de toegevoegde waarde van mijn karakter benut, kan ik van heel veel voor een team betekenen.’


15 Reacties

  1. RensvanZoelen

    RensvanZoelen

    Deze tekst lezende.. denk ik dat Matthijs Brouwer ook zichzelf flink tekort heeft gedaan door Senna niet op te stellen in t cruciale duel van gisteren..

  2. Ton@langenhuijsen.net

    hickey-family

    Bij veel gevoelshockeyers is dit juist het probleem - geen constante en naar nummers gekeken bijna altijd een te laag rendement voor wat ze kunnen, een enkele uitOndering daargelaten die dat rendement heeft leren opkrikken door een coach zoals Mathijs - weerstand heeft meestal een resultante: niet leren

  3. RobV

    RobV

    Het is moeilijk om hier als buitenstaander een oordeel over te geven, maar als het de bedoeling van Senna Bombach was om de nodige begrip en sympathie voor haar te krijgen en om Matthijs Brouwer te gaan zien als een enigszins harteloze nerd, dan is ze daarin wat mij betreft wel geslaagd.

  4. Theo123

    Theo123

    Heb dit seizoen veel wedstrijden van Nijmegen kunnen zien en Senna heeft gewoon niet goed gespeeld en veel te weinig laten zien wat wel overigens ook gezegd kan worden voor meerdere (oudere) speelsters van het team. Daarnaast was ze vooral vocaal aanwezig en niet altijd stimulerend voor haar teamgenoten. Matthijs heeft de ballen gehad om dit te proberen te forceren zodat het wel een team zou worden wat er vol voor ging. Dit verdient m.i. respect. Nijmegen mag blij zijn met een coach als Matthijs Brouwer. Ze zullen komend jaar sterk terugkomen. Er is maar één belang dat is team belang en geen Bombach belang!

  5. GabyvanHout

    GabyvanHout

    Ik heb als coach het liefst enkele spelers die op gevoel keuzes maken. Lekker onvoorspelbaar en niet verdedigbaar.

  6. Theo123

    Theo123

    Soms klopt dit, maar een team wat steeds tegen degradatie moeten hockeyen heeft meer behoefte aan teamgeest en discipline lijkt me. Als "gevoel" spelers daarnaast ook een negatieve uitwerking hebben op de groep en vooral de coach begrijp ik 100% de beslissing van Brouwer.

  7. NMHCdames1fan

    NMHCdames1fan

    Het is jammer dat met name Theo123 zo'n negatieve reactie plaatst. Volgens mij geeft Senna aan dat zij en Matthijs het er samen over eens zijn, dat er geen klik zit. Ratio versus emotie. De reactie geeft aan dat het iemand dicht bij de club zit. Wellicht degene die Matthijs voor nog een jaar heeft aangesteld zonder draagvlak van verschillende speelsters? Senna geeft ruiterlijk aan dat het niet haar beste seizoen was en ook hoe dat komt. Dat ze een negatieve invloed op de ploeg heeft is oneerlijk en gaat volledig voorbij aan hoe zij door haar teamgenoten gezien wordt. Het overgrote deel van het team is in opstand gekomen toen zij niet werd opgesteld omdat ze haar kwaliteiten herkennen. En echt niet alleen omdat het haar laatste wedstrijd was. In het team heerst al te lang gelatenheid wat ook gisteren jammer genoeg zichtbaar was. Deze groep speelsters had de potentie om een stabiele hoofdklasser te zijn. Mensen die Senna goed kennen, zoals haar teamgenoten, weten en hebben ook aangegeven dat zij zo iemand juist nodig hebben om het vuur in het team te brengen. Het is voor zowel Matthijs als Senna jammer geweest dat ze elkaar niet hebben kunnen versterken in hun kracht maar juist de onverenigbaarheid duidelijk is geworden.

  8. PVR15

    PVR15

    Na het lezen van dit bericht, super herkenbaar, wil ik toch een reactie geven. Geen Nijmegen volger of bekende van Senna. Zelf hockeyster, misschien wel als Senna en hetzelfde (ongeveer) meegemaakt. Hockeyen met passie, je hart en emotie. Niet afstandsbestuurbaar. Een coach is een passant, een speelster die al zo lang bij een club speelt en alles geeft is bijzonder en tegenwoordig bijna uitgestorven. Het bericht hierboven van NMHCdames1fan zegt denk ik genoeg en ik denk precies in de roos! Senna, zonde dat een club kiest voor een coach en dat jij het veld moet ruimen. Maar weet ook dat er een hoop andere teams/clubs/coachen zijn die jou wel kunnen laten shinen in het team waarin je gewaardeerd wordt om wie je bent en wat je kan. Laat ze een poepie ruiken ;) ! Succes!

  9. Peter.hockey.janssen@gmail.com

    peterrr

    Jammer. Jammer. Jammer. Het behoort bij de journalistiek maar als ik dit lees, lijkt het mij een lobby om Mathijs Brouwers weg te krijgen. De vraag is waarom? Ik ben geen Nijmegen-kenner. Maar Nijmegen heeft al jarenlang een goede jeugdopleiding terwijl het met een vaste plek in de hoofdklasse maar niet wilt lukken. Wellicht dat men nu een andere strategie wil gaan volgen om dat doel wel te halen. Dat hier ook mensen niet blij van worden of het slachtoffer van zijn is dan mogelijk een gevolg. Een artikel als dit is niet goed voor de club hoe je het ook wendt of keert. En dat zal toch echt niet de bedoeling zijn.

  10. Fronsfons

    Fronsfons

    Jammer, inderdaad. Met Mathijs Brouwers heeft Nijmegen de beste coach sinds Rob Haantjes. Met een mooie staf! Een aantal dames die al jaren de prinsesjes van de club zijn moeten wat meer zelfkritiek hebben. En incasseringsvermogen. Senna zeker. Zij speelt een zeer slecht seizoen, en heeft de laatste jaren ook niet veel laten zien. Nooit echt fit, het feestje is ook belangrijk Dan kan je ook niet mee in de hoofdklasse! In de wedstrijd gaat ze wel! Voor een andere club kan ze daar zeker iets toevoegen. Dat Mathijs ervoor kiest een aantal dames die besloten hebben te stoppen buiten de wedstrijd te houden, omdat anderen gewoon beter zijn, prima. Zuur voor Senna, zeker. Een triest einde van een periode. De wedstrijd van gisteren is echt niet verloren omdat Senna niet meedeed. Er is al jaren iets mis in dat dames elftal. Brouwers heeft echt balllen! Ik heb veel bewondering voor hem. Waar zijn de talenten uit de jeugdopleiding gebleven? Een enkeling naar een topclub. De rest gestopt of naar de overgangsklasse in de omgeving. Zonde! Nu Nijmegen in de promotiepoule mag gaan groeien, zie ik veel mogelijkheden. Met Mathijs en zijn staf aan de leiding. De jeugd mag rustig aansluiten. Senna wens ik veel succes in haar toekomst. Lekker doorgaan! Ik sta gewoon iedere wedstrijd weer langs de lijn! NMHC gaat groeien de komende jaren.

  11. boomsmarob@hotmail.com

    robboomsma

    Ik ken de situatie bij Nijmegen niet goed, en dit geef ik dan ook aan het begin aan om eventuele verkeerde interpretaties van mijn reactie te voorkomen. Daarnaast, wil ik hiermee niks zeggen over het team de coach of 1 van de speelsters...... Het gaat mij er om dat er wel een verwarring word gemaakt naar mijn mening, elke speler/speelster maakt zowel beslissingen zoals bedacht, als op gevoel. En daarnaast merk ik ook heel erg dat velen kijken naar een individu in deze sport. Ik vind dat zelf wel jammer. Ik hoop vooral dat de coaches in ieder geval kijken naar wat een team nodig heeft. Iets kunnen dat is 1 ding, Maar of je binnen een ploeg past, en of dat toegevoegde waarde heeft, en wat voor toegevoegde waarde iemand brengt, is wel iets om altijd in je achterhoofd te houden. Er is bij topploegen gewoon vraag naar bepaalde posities en dat verschilt per seizoen en per club. Aan de hand daarvan kan je dan ergens terecht komen of niet. Ik spreek hiermee in algemene zin........

  12. JoostS

    stekel

    Topsport is hard en dat is prima,gaat dus mi niet om de beslissing op zich. Moment en wijze waarop is bewijs van onvermogen van Coach en Club.

  13. Michel024

    Michel024

    Als Nijmegen-watcher denk ik te kunnen stellen dat het probleem veel dieper zit. Het ontbreken van een helder beleid, ambitie, structuur en visie en een amateuristisch bestuurde Stichting Tophockey Nijmegen hebben de teloorgang van Nijmegen ingezet. De randvoorwaarden om op hoofdklasse niveau te acteren ontbrak op alle fronten waardoor men de problemen en degradatie op zichzelf heeft afgeroepen. Na het vertrek van Anthony Potter had Nijmegen de wens om Marc Lammers aan te stellen, maar het werd Matthijs Brouwers. Alsof je Louis van Gaal voor de groep wilt zetten, maar uiteindelijk de keuze voor Adrie Koster maakt. Dat Nijmegen uiteindelijk toch naar de hoofdklasse promoveerde was ondanks de aanstelling van Brouwers en niet dankzij. Ook vorig seizoen verliep de samenwerking tussen team en coach al niet optimaal, maar in Nijmegen was men verblind door het resultaat. Dat het tussen team en coach ook dit seizoen niet soepel verliep werd gedurende de gehele competitie pijnlijk duidelijk. Geen moment kon ‘ijskonijn’ Brouwers zijn team inspireren of motiveren. Brouwers vaak passief aanwezig beleefde zijn dieptepunt door in de uitwedstrijd tegen Kampong de gehele 1e helft ongeïnspireerd tegen de dug-out aan te hangen waardoor het team zonder enige vorm van coaching al snel tegen een achterstand van 4-0 aan keek. Maar ook de speelsters mogen zichzelf deze degradatie aanrekenen. Met uitzondering van aanvoerder Klop en de uitstekende keepende van Duivenboden, gaf de rest inclusief Bombach niet thuis. Het team speelde passieloos, leed simpel balverlies, tegendoelpunten werden eenvoudig weggegeven en kon je je inderdaad afvragen of de speelsters van Nijmegen nog wel plezier in het hockeyen hadden. Uiteindelijk moesten enkele A-junioren met hun enthousiasme en gedrevenheid het verschil maken, maar dat is toch echt te veel gevraagd voor een team in zwaar weer. Dat het contract van Brouwers ondanks het ontbreken van draagvlak onder de speelsters, supporters en sponsors nu toch wordt voortgezet geeft te denken over de visie die in Nijmegen heerst en dat men niets geleerd heeft van het debacle dat dit jaar heeft plaatsgevonden. Volledige schoonmaak binnen bestuur, trainingsstaf en speelsters is nu nodig om een frisse start voor de toekomst te maken en de club door professionals te laten leiden.

  14. PatrickBateman

    PatrickBateman

    Tja. Leuk al die analyses. Maar als je als team (en dus coach) uit 22 wedstrijden slechts 5 punten weet te halen, dan hoor je gewoon niet in de Hoofdklasse thuis. Dan is er geen sprake van pech in de laatste wedstrijd of wat dan ook. Ook de analyse van Matthijs zelf (er is niet voldoende resultaat behaald tegen te naaste concurrenten) is dan eerlijk gezegd een beetje sneu. Dan ben je als team niet goed genoeg en heb je als coach het niet voor elkaar gekregen om daar iets aan te doen. Dat is op dit niveau niet een kwestie van passie maar vooral van kwaliteit van spelers en staf. En de staf hoort iets toe te voegen aan de kwaliteit van de spelersgroep. De realiteit is dat er geen progressie is te zien in de resultaten van Nijmegen dit jaar. En dan heb je het als coach gewoon niet goed genoeg gedaan. De eindbalans van die jaar is een degradatie en een gefrustreerd team. Geen mooi eindrapport van de staf.

  15. JoostS

    stekel

    Wat een contrast met ‘De Heeren van HDM’ en hun coach..


Wat vind jij? Praat mee...