2026 moet opnieuw een onvergetelijk jaar worden voor de Oranjemannen. Het aftellen is officieel begonnen naar het WK, dat voor een groot deel in eigen land wordt gehouden. Een ‘once-in-a-lifetime-evenement’ voor deze generatie. Maar ook een gelegenheid om de sportwereld te laten zien dat de olympische eindzege in Parijs geen eenmalige mondiale opleving was. Alle ogen zijn dus gericht op de zomer, op de laatste twee weken van augustus.

Maar voordat het zover is, wordt er nog om een andere prijs gespeeld: de winst in de Pro League. We hebben het eerder gezegd: die titel heeft dit seizoen een bijzondere waarde. Er is een olympisch ticket aan gekoppeld, voor de Spelen van Los Angeles. Een prijs die de druk op de periode enorm kan verlagen. Geen extra stress rondom een EK of extra kwalificatiemomenten.

Een zeldzame achterstand

Daarom is het Pro League-blok in Spanje veel meer dan een stel veredelde oefenwedstrijden. Omdat Oranje wisselvallig aan de landencompetitie begon - met zeven punten uit vier duels - staat er de komende dagen veel op het spel in speelstad Valencia. In de Spaanse lentezon was de start van Nederland bijzonder stroef. In de beginfase werden geen kansen gecreëerd en kwamen de aanvallen meestal niet verder dan het 23-metergebied.

Spanje was by far de gevaarlijkste ploeg in het eerste kwart en bekroonde die overmacht met de openingstreffer, na elf minuten. Die viel uit een serie van twee corners. De laatste daarvan werd tegen eerste uitloper Lars Balk gespeeld en belandde pardoes - en met een hoop pech - precies in de stick van Marc Vizcaino. De speler van Den Bosch pushte zonder te aarzelen de rebound achter Derk Meijer: 1-0.

Nog voordat het tamme Nederland een antwoord kon verzinnen op die tegenvaller, sloeg het frisse en scherpe Spanje opnieuw toe. Vlak voor het einde van het eerste kwart werd de volgende corner benut, ditmaal via Pepe Cunill. Het zorgde voor een zeldzaam ruime achterstand voor Oranje: het was tweeënhalf jaar geleden dat Nederland na vijftien minuten tegen zo'n negatieve marge aankeek.

Meijer houdt Oranje in de race

Er was dus meteen een berg werk aan de winkel op het vertrouwde blauwe veld in Valencia, waar de relatief onervaren David Huussen, Guus Jansen, Miles Bukkens, Luke Dommershuijzen en Hidde Brink buiten de selectie werden gelaten voor het eerste duel. De harde kern van Oranje, met veertien olympisch kampioenen in de gelederen, had veel tijd nodig om in de wedstrijd te komen. Dat lukte pas vlak voor rust, toen er eindelijk voor gevaar werd gezorgd in de Spaanse cirkel. De eerste Nederlandse corner leverde meteen een treffer op via Pepijn van der Heijden, die fraai de linkerhoek vond: 2-1.

De sleper van Rotterdam krijgt meer kansen tijdens dit Pro League-blok omdat Jip Janssen nog altijd geblesseerd is. De vaste cornerman van Oranje heeft een overbelaste knie en miste daardoor ook de wedstrijden in Argentinië en de trainingsstage in Zuid-Afrika. Dat Oranje met een kleine achterstand de rust inging, was ook te danken aan Meijer, die drie Spaanse kansen onschadelijk maakte. Vooral de save op een vrije schotkans van Joaquin Menini - het publiek telde 'm al - was van grote klasse.

Het duurde na rust even voordat Nederland weer op gang kwam. Dat was deels te wijten aan een gele kaart van Thijs van Dam, voor een fysieke overtreding. Spanje kreeg kansen om uit te lopen, maar mede door een fraaie lijnstop van Thierry Brinkman leverde een nieuw cornersalvo niets op. Oranje knokte zich terug in de wedstrijd en kreeg daarbij wat hulp van Spanje. Dat leverde tijdens de opbouw een bal zomaar in bij de jagende Koen Bijen. Die zette een paar passen en verraste keeper Luis Calzado in de korte hoek, 2-2. Op de tribune ging het rood-wit-blauw met de naam van de doelpuntenmaker de lucht in bij Bijens ouders, die waren afgereisd naar Valencia.

Hoe de remontada een feit werd

En nu pakte Oranje wel door. Want vlak na het begin van het laatste kwart, viel de 2-3. Thierry Brinkman werd met een lange bal bediend en prikte vanaf de achterlijn binnen. Doelman Calzado zag de bal over zijn stick gaan en maakte net als bij de gelijkmaker van Bijen geen lekkere indruk. Het zorgde voor het eerst in de wedstrijd voor wat rust en controle in het spel van Oranje, dat een groot deel van het lunchduel achter de feiten - en achter Spanje - aanliep.

Spanje was uitgeraasd en zag hoe Nederland vrij dominant en rustig het laatste kwart uitspeelde. Ze maakten zelfs nog de 2-4, twee minuten voor tijd, via een sleep van Tijmen Reyenga. Dat leek het laatste wapenfeit te worden van de wedstrijd, totdat Guillermo Fortuño 22 tellen voor tijd de 3-4 maakte. Het bracht de zege van Nederland niet meer in gevaar.

Daarmee kan Oranje terugkijken op een geslaagde comeback in die eerste wedstrijd van het WK-jaar. Een remontada, op z'n Spaans. Dat is uiteraard een positief punt. Maar het was ook een inhaalrace die wel van erg ver moest komen. Een wedstrijd, waarin Nederland pas laat de bovenliggende ploeg was. Niet alleen qua score, ook wat betreft het spel. Morgen krijgt Oranje al een kans om sneller dominant te zijn. Dan is Engeland om 11.00 uur de tegenstander.

Spanje - Nederland 3-4 (2-1)
10. Marc Vizcaino (sc) 1-0
15. Pepe Cunill (sc) 2-0
27. Pepijn van der Heijden (sc) 2-1
43. Koen Bijen 2-2
48. Thierry Brinkman 2-3
59. Tijmen Reyenga (sc) 2-4
60. Guillermo Fortuño 3-4

Alle berichten over 'Koen Bijen'