Amsterdam herpakte zich snel en verkleinde de achterstand naar 1-2. Maar vijf minuten later was daar broer Timme, die na een bekeken steekpass van Nick van Trigt de 1-3 op het bord zette.

Broer Timme

Pepijn glimlacht als zijn twee jaar jongere broer ter sprake komt. Toen ze klein waren, speelden ze hockey op de slaapkamer. Nu staan ze samen in de finale en zijn ze allebei doelpuntenmaker. ‘We scoren allebei stiekem toch best wel vaak in dezelfde wedstrijd. We hebben het daar wel eens over’, zegt Van der Heijden, die daarna plaagt: ‘Hij probeert heel hard zijn best te doen om mij in te halen qua doelpunten, maar dat is lastig.’ Daarna, serieuzer: ‘Het is heel mooi dat we samen hier op het veld staan. En daar genieten wij ook van.’

Rotterdam kreeg daarna kansen genoeg om verder uit te lopen, maar Amsterdam bleef overeind. Nog voor rust zette Brent van Bijnen met een vlammende backhand de 2-3 eindstand op het bord. Dat verbaasde Van der Heijden niet. ‘Al hadden we de 3-0 gemaakt, dan weet je dat het nog niet gespeeld is. Je zag vorige week ook hoe snel het kan gaan. Binnen vijf, zes minuten scoorden zij toen drie keer. Dat is hockey en dat maakt de sport mooi.’

In de hitte was het zwaar voor de spelers. Het speltempo van voor de rust verdween na de pauze grotendeels uit de wedstrijd. Rotterdam werd minder gevaarlijk en Amsterdam oogde stabieler dan in de eerste twee kwarten. Toch kon de thuisploeg ook niet echt meer een vuist maken en bleef de gelijkmaker uit. ‘Vechten en hard werken’, legt Van der Heijden uit waarom Rotterdam de winst behaalde. ‘Uiteindelijk gooien we ons steeds voor die ballen. De cornerverdediging stond goed. Hard werken wordt dus wel beloond.’

Alle berichten over 'Pepijn van der Heijden'