Norbiato liet zaalcrisis A’dam niet toe: ‘Dat kan echt niet’

Heel even dreigde Amsterdam dit zaalseizoen geen representatief team op de been te kunnen brengen, maar dat liet Alessia Norbiato (22) niet gebeuren. Zeker niet nu ze dit seizoen ook nog eens de aanvoerdersband draagt. ‘Je wilt er niet elk weekend met 10-0 af gaan.’

Het was een gek gezicht, zondagmiddag in sporthal De Beuk in Purmerend. Van alle speelsters van Amsterdam was Norbiato één van de uitzonderingen bij wie haar achternaam op haar shirt stond. ‘Alsof niet al die meiden van buitenaf, maar ík degene was met een afwijkend shirt’, glimlachte de verdediger van Dames 1. Want Amsterdam doet dit zaalseizoen een beroep op nogal veel speelsters van andere clubs. ‘We zijn een beetje bij elkaar geraapt, ja.’

De samenstelling van de selectie van Amsterdam voor dit zaalseizoen bleek de afgelopen maanden een flinke puzzel. Door de winterstage van het Nederlands elftal in Valencia moet de ploeg het alleen al stellen zonder de acht internationals van Oranje. Van Anne Veenendaal tot Freeke Moes, van Felice Albers tot Fay van der Elst; ze zijn er stuk voor stuk niet bij, net als Marijn Veen, Daantje de Kruijff, Imke Verstraeten en Trijntje Beljaars.

Ook verdediger Sabine Plönissen maakt dit zaalseizoen geen deel uit van de selectie. In het hockeygekke India speelt zij momenteel voor de Ranchi Royals, in de Hockey India League. Bovendien, zegt Norbiato, waren er nog een paar andere meiden die het zaalseizoen lieten schieten. Zo bleef het aantal beschikbare speelsters behoorlijk beperkt.

Alessia Norbiato in de wedstrijd tegen Hurley in Sporthal de Beuk in Purmerend. Foto: Bart Scheulderman

Ik wilde er alles aan doen om een team op de been te krijgen. En dan niet zomaar een team, maar ook een goed team. Alessia Norbiato

Toen duidelijk werd dat slechts een stuk of drie meiden van Dames 1 beschikbaar waren, besloot Norbiato haar schouders eronder te zetten. Want een degradatie van de landskampioen van 2013 en 2017 liet zij echt niet gebeuren. Laat staan dat het team zich, door een gebrek aan voldoende speelsters, terug zou moeten terugtrekken.

Norbiato: ‘Ik wilde er alles aan doen om een team op de been te krijgen. En dan niet zomaar een team, maar ook een goed team. Je wilt er niet elk weekend met 10-0 af gaan. Dat past niet bij een club als Amsterdam. Net als dat wij echt niet gaan zeggen dat ons doel is om niet te degraderen. Onderin meedraaien, dat kan gewoon niet bij Amsterdam. Ik weet niet of de play-offs erin zitten, dat zien we later wel. Maar het gaat mij erom dat we in ieder geval bovenin meedoen.’

Links voormalig zaalinternational Lieke van Wijk, die werd gestrikt door Amsterdam. Foto: Bart Scheulderman

Lieke van Wijk

Samen met Youri Beck, de oud-keeper van het Nederlands zaalteam die Amsterdam dit seizoen coacht, appte en belde Norbiato zich een slag in de rondte. Speelster na speelster werd door haar benaderd met de vraag of ze in de zaal beschikbaar was. ‘We kregen veel afwijzingen, omdat we er vrij laat bij waren. Maar het is uiteindelijk gelukt.’

De meest aansprekende naam die werd gestrikt, is Lieke van Wijk, voormalig wereldkampioen met de Nederlandse zaalvrouwen. Ook andere speelsters met Hoofdklasse-ervaring, zoals Lynn Oosterveer (Bloemendaal) en Laurien Boot (Bloemendaal), werden bereid gevonden om mee te doen, net als Tessa Hooft (Klein Zwitserland) en Babet Verschuur (Weesp). Het resultaat: een degelijke ploeg, die na vier wedstrijden virtueel op een play-off-plek staat, achter topfavoriet HDM.

Dit zaalseizoen is Alessia Norbiato aanvoerder van Amsterdam. Foto: Bart Scheulderman

Norbiato is aanvoerder

Door het ontbreken van al die ervaren internationals moest er ook een nieuwe aanvoerder worden aangewezen. Gek is het niet dat de aanvoerdersband zondag om de linkerarm van Norbiato hing. Jesse Mahieu, coach van Amsterdam op het veld, vindt al langer dat de verdediger het in zich heeft om de ploeg wat meer op sleeptouw te nemen.

Norbiato: ‘Tijdens evaluatiegesprekken met Jesse hebben we het daar over gehad. Volgens hem heb ik het in me om vaker mijn stem te laten horen. Nieuw is dat niet voor me; ik ben trainer-coach van HIC Meisjes Onder 14-1. Bovendien trainen we met Dames 1 op dinsdag vaak met een kleiner groepje, want onze internationals zijn dan bij Oranje. Op zulke momenten laat ik mezelf al wat meer gelden. Het is aan mij om dit zaalseizoen verder te groeien in die rol. Op het veld neem ik straks heus niet gelijk het woord tijdens de bespreking, daar zijn andere meiden voor. Maar in de wedstrijd kan ik meer van mezelf laten horen.’

Het weerspiegelt de ambities van de voormalige speelster van Jong Oranje. Volgende week wordt ze 23. Oud genoeg om te weten wat er in de top wordt gevraagd, maar nog jong genoeg om flinke stappen te kunnen zetten. ‘Er zit nog veel rek in. Ik ga er alles aan doen om het maximale eruit te halen.’