SCHC-keepster Picard maanden eruit: ‘Zal heel moeilijk worden’

SCHC moet het naar alle waarschijnlijkheid de hele tweede seizoenshelft doen zonder keepster Elodie Picard. De international scheurde tijdens een trainingsstage met de Belgische ploeg haar meniscus. Over een week wordt ze geopereerd. Dan wordt duidelijk of ze drie of zes maanden uit de roulatie ligt. ‘Ik ben meteen gaan rekenen.’

De dag van de operatie is sowieso al een spannende dag voor de 28-jarige keepster. Maar minstens zo spannend is wat de chirurgen aantreffen. Een oordeel dat haar – in een pessimistisch scenario – zelfs het WK kan kosten. Wordt haar meniscus gehecht, dan staat er zo’n zes maanden revalidatie tegenover. Kan er alleen een stukje worden weggehaald, dan duurt het herstel ongeveer drie maanden. Een verschil van alles of niets voor de 71-voudig international.

Natuurlijk hoopt iedere topsporter dat een blessure meevalt. Maar voor Picard hangt er dit keer iets gigantisch aan vast. Niet alleen ziet ze een glanzende tweede seizoenshelft met SCHC in rook opgaan – de ploeg is in de Tulp Hoofdklasse nog altijd ongeslagen – maar vooral het toernooi waar ze haar hele carrière van heeft gedroomd, wankelt. Het WK. In haar eigen land. In háár stad. Waver, de plek waar haar roots liggen, waar haar familie woont, waar ze met haar vriend net een huis kocht. Bij de velden waar ze als klein meisje begon met hockey. De ultieme droom, uitgerekend dit jaar in haar achtertuin. En net nu ligt die droom op de operatietafel, wachtend op het oordeel van de chirurgen.

‘De play-offs komen denk ik te vroeg’

‘Ik ben er kapot van’, vertelt Picard aan de telefoon. Ze ligt op de bank in haar huurappartement in Antwerpen, op steenworp afstand van het Wilrijkse Plein, de thuisbasis van de Belgische ploeg. Praktisch, want de fysio’s zitten letterlijk om de hoek. Lopen lukt nog niet en zelfs met krukken gaat het moeizaam. Dat doet simpelweg veel pijn. ‘Het zal heel moeilijk worden om terug te keren bij SCHC. De EHL ga ik missen en ook de play-offs komen denk ik te vroeg’, vertelt ze. ‘Voor het WK heb ik nog een kans, denk ik.’

Elodie Picard en Elzemiek Zandee. Foto: Willem Vernes

Het ging mis voor Picard tijdens het trainingskamp van de Belgische ploeg in het Spaanse Malaga. Tijdens de laatste training van de week stapte de goalie uit – een beweging zoals ze zo vaak doet – maar dit keer klapte haar linkerknie naar binnen. ‘Ik voelde dat het niet goed zat in mijn knie’, blikt ze terug. Met de medische staf ging ze naar het lokale ziekenhuis, waar ze weinig wijzer werd. Een dag later vloog ze met de selectie terug naar huis – liggend over drie stoelen – en in België volgde een nieuwe check. Op de MRI was de meniscusscheur duidelijk zichtbaar.

‘Ik ben meteen gaan rekenen toen ik dat hoorde’, vertelt Picard. Direct werd er een operatie gepland, dus kon het grote aftellen beginnen. Maar omdat de keepster ook last had van haar kuit, werd er voor de zekerheid een echo gemaakt. Ze bleek trombose in haar kuit te hebben, waardoor de ingreep verplaatst moest worden. ‘Een week later. Dat is niet zo heel veel, maar ik baalde er wel van’, legt ze uit. Extra pech dus. ‘Misschien komt het door het trauma in mijn knie, of door het vliegen. Normaal komt zoiets niet zo snel. Hopelijk was dit mijn enige tegenvaller.’

Picard probeert te relativeren. Het had ook erger af kunnen lopen. Ze denkt terug aan de zware blessure van Laura Nunnink, tijdens de finale van de play-offs tussen SCHC en Den Bosch. ‘Natuurlijk kan het altijd erger. Als het mijn kruisband was geweest, had ik geen hoop meer gehad. Die is er nu wel, maar er is vooral veel onzekerheid. Ik weet gewoon niet waar ik aan toe ben.’

Lieve woorden van haar teamgenoten

Pas een week na thuiskomst lichtte ze haar teamgenoten bij SCHC in. Haar coach Robbert van de Peppel belde ze vlak na haar terugkeer in België. ‘Ik wist toen nog niet wat er aan de hand was, maar voelde wel hoe ernstig het was. Hij moest het gewoon meteen weten. Met mijn team heb ik nog even gewacht. Ik vond het belangrijk om ook te kunnen vertellen wat er aan de hand was. Ze reageerden heel lief.’

Lisa Post en Elodie Picard. Foto: Willem Vernes

Ze werd na haar verontrustende berichtje gebeld door aanvoerder Renée van Laarhoven en later door tweede keepster Marsha Zwezereijn. ‘Dat vind ik heel lief. Ze wensten me sterkte en zeiden dat ik me niet schuldig hoefde te voelen. Ze leven met me mee. Ze vroegen naar mijn adres in België, dus ik ben benieuwd’, lacht ze. Ondertussen kreeg ze nog talloze lieve berichtjes van haar Nederlandse teamgenoten. ‘Ze hebben mij niet nodig. Ik heb zoveel vertrouwen in de ploeg. En net zoveel vertrouwen in Marsha.’

Ze hoopt zich zo snel mogelijk weer te laten zien: als supporter, manager, video-analist, wat dan ook. ‘Als ik me maar nuttig kan maken.’ Ze verwacht dat ze ongeveer een maand na de operatie weer auto kan rijden. Een retourtje Antwerpen–Bilthoven moet er dan half maart weer in zitten. ‘Ik heb alleen geen automaat, dus misschien moet ik daar nog iets voor regelen. Ik ga doen wat ik kan, maar zonder mij redden ze het ook wel. Daar maak ik me geen zorgen over.’

Marsha Zwezereijn schuift door als eerste keepster

‘We houden er in principe geen rekening meer mee dat ze dit seizoen nog terugkeert’, vertelt coach Robbert van de Peppel. ‘We vrezen dat ze het niet meer gaat redden, en dat is voor haar natuurlijk ronduit klote en voor ons heel vervelend.’ De coach schuift Marsha Zwezereijn door als eerste keuze. ‘Marsha is al zeven jaar tweede keepster en deed twee jaar geleden ervaring op toen ze aan het einde van het seizoen de voorkeur kreeg boven Alexandra Heerbaart. Het wegvallen van Elodie is een aderlating, maar ik heb alle vertrouwen in Marsha.’

Ook derde keeper Rifka Bakker schuift een plekje door. ‘Als dit Den Bosch of Amsterdam overkomt, hebben zij een groter probleem dan wij. Marsha heeft zich al eens bewezen tijdens de play-offs.’