Ze speelden allebei een hoofdrol in de zinderende finale van het NK Zaal: SCHC’ers Lana Kalse (26) en Lotte Ruts (16). Beiden scoorden in de reguliere speeltijd (2-2) én waren trefzeker in de shoot-outserie die SCHC ten koste van Rotterdam de tweede landstitel in de zaal opleverde. ‘Ik wist op het eind niet eens meer wat de tussenstand was.’
In de catacomben van Topsportcentrum Rotterdam moet Kalse lachen als de krankzinnige slotfase ter sprake komt. De spits van de Bilthovense ploeg — op het veld actief voor Pinoké — miste bij 1-1 in de voorlaatste minuut nog een strafbal, zag Rotterdam daarna op voorsprong komen, maar maakte dertig seconden voor tijd alsnog de 2-2. Shoot-outs moesten de beslissing brengen.
‘Toen de zoemer ging dacht ik dat we verloren hadden’, bekent Kalse. ‘Ik dacht dat mijn goal de aansluitingstreffer was. Ik zat zó in de focus dat ik de tussenstand kwijt was. Ineens zegt Mariëtte [Boot]: Lana, jij moet er zo eentje nemen hè. Toen dacht ik: oh shit, er komen nog shoot-outs!’
Kalse na haar winnende shoot-out tegen Rotterdam. Foto: Willem Vernes.
Lang bleef die verwarring niet hangen. Na een Rotterdamse misser van Brechtje van Santbrink en rake pogingen van Mette Winter en Lotte Ruts had Kalse de titel op haar stick. ‘Toen we de volgorde bepaalden, zei Gilles [van Hesteren, teammanager] tegen me: Jij gaat ons landskampioen maken. Dat gaf vertrouwen. Ik dacht: ik ga hem gewoon maken.’
Geduld bewaren
SCHC keek in de boeiende finale lang tegen een 1-0 achterstand aan en kreeg de sterk keepende Olivia van der Knaap maar niet geklopt, ondanks een stortvloed aan kansen uit veldspel en strafcorners. Kalse: ‘Rotterdam is een stugge ploeg. Ze spelen op de counter en slaan daarin vaak toe. Je moet geduld bewaren om dat ene gaatje te vinden. Dat valt niet altijd mee. Maar toen die goal viel, waren we los.’
Foto: Willem Vernes
Smaakmaker Ruts
Die langverwachte 1-1, zes minuten vóór tijd, kwam van de stick van Ruts. Het zestienjarige talent was een voortdurende plaag met haar loopacties, scoorde na een individuele actie, forceerde de strafbal (die Kalse miste) en rondde haar shoot-out ijskoud af met een sierlijke forehandturn.
Hoe ze zo koel bleef in de hectische slotfase en shoot-outs? ‘Als ik eerlijk ben ga ik wel goed op spanning en druk’, lacht de tiener. ‘Ik raak er niet van in de stress. Ik vind dat alleen maar leuk. Ik krijg van de staf en het team veel ruimte om mijn acties te maken. Soms lukken ze, soms niet. Maar ik mag mijn eigen spel spelen. Dat voelt heerlijk.’
Lotte Ruts verslaat keepster Olivia van der Knaap in de shoot-outs. Foto: Willem Vernes
Dat Ruts de hele finale kon blíjven gaan, is op zichzelf al opvallend. Zaterdagmiddag, direct na de gewonnen halve finale tegen Den Bosch (3-2), werd ze door haar vader naar Arnhem gereden om nog eens twee wedstrijden met SCHC MO18 te spelen.
‘Mijn vader heeft best wel hard gereden’, lacht Ruts. ‘Misschien wel iets té hard. Zo kon ik de tweede helft tegen Victoria nog meedoen. Daarna heb ik ook de hele wedstrijd tegen Tilburg gespeeld. Ik was zaterdagavond wel kapot, maar ik vond het vooral leuk. Ik denk alleen dat ik de komende dagen mijn benen flink ga voelen, haha.’
De tweede landstitel in de zaal is een feit voor SCHC. Foto: Willem Vernes.
Derde zaaltitel
Voor Kalse, als ‘gastspeler’ bij SCHC, was het een droomwinter: dertien goals in twaalf wedstrijden en alweer haar derde landstitel in de zaal, na eerdere successen met Amsterdam en Pinoké.
‘Ik denk dat ik heb laten zien dat ik van waarde ben geweest’, zegt ze. ‘De coaches hebben me veel vertrouwen gegeven en ik heb dat kunnen terugbetalen met mijn goals en mijn spel. Ik heb genoten van dit team. Vergeet niet: we hadden een gemiddelde leeftijd van amper 21 jaar. Dan is het knap wat we samen hebben neergezet.’
Wat vind jij? Praat mee...
Je moet inloggen om een reactie te kunnen plaatsen.