Landskampioen Amsterdam heeft ook z’n tweede topper na de winterstop gewonnen. Vorige week rekende de titelhouder af met Kampong (2-0), zeven dagen later ging ook Den Bosch voor de bijl, door een goal in de allerlaatste seconde: 2-1. Net als vorige week maakten de Cassiem-broers het verschil op het scorebord. Door die superstart van 2026 klimt de ploeg van Rick Mathijssen naar de felbegeerde vierde plek.
De emoties gierden zondag over de Oosterplas. De Bossche teammanager Robert-Jan van Bavel liep boos het veld in, terwijl amper duidelijk was dat de wedstrijd was afgelopen. Vlak daarna – toen het duel inderdaad klaar bleek te zijn – beukte Timo Boers vloekend met zijn stick op de dug-out. Het gebeurde allemaal na de nederlaag van Den Bosch in de allerlaatste tel tegen Amsterdam.
Een corner die achteraf een uitspeelcorner bleek te zijn, ging in de rebound erin via Dayaan Cassiem. Hoewel er daarvoor niet was afgefloten of afgetoeterd, was dat de laatste actie van de wedstrijd. Terwijl de doelpuntenmaker langs de lijn in de armen vloog van zijn teamgenoten, ontstak Den Bosch in woede en boosheid. De thuisploeg kwam elf minuten voor tijd op voorsprong in dit topduel, maar stond na afloop met lege handen. En dat deed zichtbaar pijn.
Foto: Willem Vernes
Het contrast met het heenduel
Het gebeurde in een wedstrijd die moeizaam op gang kwam. Zeker als je ‘m vergeleek met de eerste ontmoeting tussen Amsterdam en Den Bosch in dit seizoen. Ze maakten er begin oktober een kolkende middag van. Zo eentje waarvan je achteraf denkt: daar had ik bij moeten zijn. In het Wagener vlogen de mazzelaars op de tribune de goals om de oren. Na zestig dampende minuten ging Amsterdam van het veld met een 8-6 zege.
Toen lagen er na dertig minuten al zeven treffers in. Van dat aantal konden de vele toeschouwers zondagmiddag alleen maar dromen. Want ja, door die heenwedstrijd waren de verwachtingen voor de return heel hoog gespannen. Maar voor rust had de topper bij lange na niet de entertainmentwaarde van die bijzondere dag aan het begin van de herfst. Dat lag niet aan het niveau of de gretigheid. Als het gaspedaal kon worden ingedrukt, gebeurde dat ook. En natuurlijk gingen de kreetjes van bewondering door het stadion, toen Mustapha Cassiem de bal weer een schitterend meenam, balancerend op z’n stick. De doelpunten bleven echter uit, in die eerste helft. De ploegen die hadden bewezen dat ze veel konden scoren, bleken ook in staat om uitstekend te verdedigen.
Kansen waren er zeker. De vijf corners bijvoorbeeld die Amsterdam kreeg en allemaal – mede door de steady Bossche cornerverdediging – geen goal opleverden. Vlak voor rust veerde het publiek op toen Thierry Brinkman op weg leek naar een doelpunt. Zijn vlammende uithaal vloog net langs de paal van het doel van Ollie Payne, die terugkeerde in het doel van Amsterdam. De Engelsman was nog maar een paar uur terug op Nederlands grondgebied: hij landde aan het eind van de ochtend op Schiphol, vanuit Egypte waar hij met zijn nationale ploeg een WK-ticket pakte. Zijn landgenoot Tom Sorsby was er aan Bossche kant nog niet bij.
Ollie Payne: vanochtend nog in Egypte, vandaag in Den Bosch. Foto: Willem Vernes
De vonk die de wedstrijd nodig had
Het was vooral wachten op het moment dat de wedstrijd écht los zou komen. Dat het duel zou ontploffen. Den Bosch deed in Q3 de meeste moeite om het scorebord in beweging te brengen. Brinkman soleerde mooi, maar zonder resultaat door de vijandige cirkel. Jaïr van der Horst beukte een backhand richting het doel, maar zag zijn diagonale schot heel hard en hoog over het Amsterdamse doel suizen. De wedstrijd werd een potje armdrukken voor gevorderden. Een strijd om de langste adem. De meeste inhoud. En het kunnen inzetten van een laatste krachtsexplosie.
Amsterdam kreeg een gigakans om de score te openen, uit een hun zesde corner – twaalf minuten voor tijd. Aangever David Huussen kreeg de bal terug en had de bal voor het inflatsen, maar de international raakte tot zijn eigen ontzetting de zijplank. De teleurstelling over dat moment werd een halve minuut later nog groter, toen Boers de eerste (!) Bossche corner wél benutte. Dat was de vonk die de wedstrijd nodig had. Opeens had Den Bosch écht iets te verdedigen en Amsterdam écht iets aan te vallen. Eindelijk, elf minuten voor tijd, kroop het publiek naar dat puntje van het geel-zwarte witje in het stadion.
Foto: Willem Vernes
Ze kregen dus alsnog waar voor hun geld.
Na een groene kaart voor Bosschenaar Max Kreft ging Amsterdam vol in de belegering. En tegen die woeste aanvalsgolf was Den Bosch niet opgewassen. Mustapha Cassiem maakte vijf minuten na de openingstreffer gelijk, met een push van dichtbij in de korte hoek. Daarna ging het tempo niet meer liggen. De kansen volgden elkaar in heel rap tempo op. Brinkman was nogmaals heel dicht bij een treffer, maar zijn schot vloog – net als voor rust – een paar centimeter naast.
Dat leek de allerlaatste kans van de wedstrijd te zijn, totdat Amsterdam nog die allerlaatste kans kreeg en toesloeg. Het moment dat Amsterdam ongetwijfeld nog wat extra vertrouwen voor volgende week. Want dan wacht alweer de volgende topklus, tegen koploper Oranje-Rood.
Den Bosch – Amsterdam 1-2 (0-0)
49.Timo Boers 1-0 (sc)
54.Mustapha Cassiem 1-1
60.Dayaan Cassiem 1-2 (sc)
Wat vind jij? Praat mee...
Je moet inloggen om een reactie te kunnen plaatsen.