Hij speelde in heel 2025 drie wedstrijden voor het Nederlands elftal en maakte de afgelopen negen maanden geen onderdeel meer uit van de trainingsgroep. Toch staat middenvelder Max de Bie deze week weer op het veld bij Oranje en maakt hij onderdeel uit van de 30-koppige trainingsgroep in aanloop naar het WK in augustus. De international van 25 is na een lange periode van enkelproblemen weer fit en vooral opgelucht. ‘Ik stond op een gegeven moment alleen nog maar trainingen te overleven.’
Toen Max de Bie twee weken geleden een berichtje kreeg van bondscoach Jeroen Delmée met de vraag of hij een koffietje wilde drinken, wist de Eindhovenaar al hoe laat het was. Na negen maanden afwezigheid mocht de middenvelder weer aansluiten bij Oranje. Hoewel hij afgelopen zomer zelf afstand nam van het Nederlands team, was hij er nu weer klaar voor.
‘Het was geen verrassing voor me dat ik afgelopen zomer afviel voor het EK’, begint Max de Bie. In het winterzonnetje in Eindhoven heeft hij met Oranje-Rood zojuist Laren verslagen. Daarmee is zijn ploeg nog altijd koploper van de Tulp Hoofdklasse Heren. ‘Ik heb vorig seizoen alleen maar lopen kloten. Eigenlijk wel langer dan een jaar’, vertelt hij. Hij doelt op zijn enkel. Een zwakke plek waar hij maandenlang geen controle over had. ‘Het werd eigenlijk alleen maar erger. Ik was trainingen vooral aan het overleven, in plaats van lekker aan het hockeyen.’
Max de Bie. Foto: Bart Scheulderman
De stekende pijn in zijn enkel
Dat zit zo. De Bie kampte met klachten aan zijn enkel, waardoor hij eind 2024 onder het mes ging. Hij had een ontstoken pees waardoor hij continu een stekende pijn voelde. Zowel tijdens als na een training. ‘Na de operatie ging het in het begin goed, maar toen ik weer aansloot bij Oranje en ik weer meer ging trainen in een week, ging het mis. Al na twee weken had ik zo’n enkel’, zegt hij, terwijl hij met zijn handen een cirkel nabootst. ‘Jeroen wil alleen honderdprocent fitte spelers, dus moest ik even stoppen.’ Later sloot hij weer aan. ‘Toen ben ik alleen maar bezig geweest met: hoe zorg ik dat ik zo min mogelijk last heb. Was maar een beetje halfbakken aan het trainen. Hield overal in waar ik in kon houden. Dat schoot voor geen meter op. Zeker niet als je bij Oranje al een stapje extra moet zetten.’
Door het gedoe met zijn enkel ging er weer een streep door een eindtoernooi. Want De Bie debuteerde in juni 2023, maar tijdens de twee EK’s (2023 en 2025) en de Olympische Spelen in Parijs (2024) die volgden, was hij er niet bij. Hij verzamelde in die tijd dan wel in totaal 21 caps, maar dat waren stuk voor stuk Pro League-wedstrijden. ‘Je hebt natuurlijk een droom. En je weet dat je daarvoor een stap extra moet zetten. En dat lukte me niet. Dus dat was af en toe wel moeilijk’, vertelt De Bie.
‘Natuurlijk wil ik meer dan alleen spelen in de Pro League. Begrijp me niet verkeerd, het is prachtig om mee te maken. Maar er is nog zoveel meer’, gaat hij verder. ‘Ik had een mooi plan gemaakt. Gaf mezelf tot aan Parijs om me in de groep te spelen. Parijs haalde ik niet, maar dat vond ik logisch. Eigenlijk begon het aankloten met mijn belasting vanaf dat jaar een beetje. Na de Spelen wilde ik een stap extra zetten om m wel in toernooiselecties te spelen. Maar toen moest ik eigenlijk twee stappen terug doen.’
Max de Bie. Foto: Bart Scheulderman
‘Kan nu elke training weer honderdprocent geven’
Toen hij afgelopen zomer na overleg met Delmée besloot (tijdelijk) afstand te nemen van Oranje, kon hij alleen maar achter die keuze staan. Hij moest zijn blessure, belastbaarheid en basis eerst zelf op de rit krijgen, voor Oranje überhaupt een optie was. Samen met de bondscoach sprak hij af na een tijdje weer contact te zoeken. Eind november was het moment daar. ‘Ik weet dat de staf van Oranje alle beelden bekijkt, alles ziet en hoort. Dus ik heb me de afgelopen tijd geen zorgen gemaakt toen ik even niet bij de groep zat. Ik was niet bang dat ze me niet meer zouden zien. Ik stond gewoon helemaal achter mijn keuze.’
Deze week stapte hij eindelijk weer in de auto naar het Wagener Stadion. Een ritje van Eindhoven naar Amsterdam dat hij in het verleden al zo vaak maakte. ‘Of ik bang ben dat het met de extra trainingen niet opnieuw weer misgaat? Dat is inderdaad een vraagteken. Maar ik voel me goed. Kan nu elke training honderd procent geven. En heel eerlijk: als dan op een gegeven moment blijkt dat het weer fout gaat, dan zien we dat dan wel weer.’
Oranje-Rood viert de treffer van Gerard Clapes tegen Laren. Foto: Bart Scheulderman
De wintertrip van Oranje (een trainingskamp in Zuid-Afrika en de Pro League in Spanje) kwam nog te vroeg. ‘Dat is ook nooit een optie geweest’, verklaart de middenvelder. ‘Ik heb in Nederland alle hockeyuren gemaakt die ik kon maken. Ik heb zelfs gezaalhockeyd. Nou, als iets funest kan zijn voor je enkels en je belasting… Maar ik heb het aangedurfd. Twee extra trainingsmomenten in de week, puur om extra meters te maken.’
Oranje-trainingen zijn een privilege
Na dat koffietje van een paar weken geleden met de bondscoach weet de Brabander dat hij in ieder geval voorlopig weer van de partij is. ‘Als je er even uit geweest bent, besef je misschien ook wat meer hoe mooi het is. Het is echt een privilege om mee te doen aan Oranje-trainingen.’
En vol van vertrouwen durft hij weer te dromen. Want hoewel hij al was begonnen aan invullen van zijn zomer, heeft hij de plannen voorlopig maar even in de prullenbak gegooid. ‘Ik wil het WK spelen, maar we gaan de komende weken eerst wel even kijken hoe het gaat. Mijn grootste droom is de Olympische Spelen in Los Angeles. Die wil iedereen halen, toch? Daar ga ik vol voor. En als ik fit ben en blijf, hoop ik mooie dingen te bereiken.’
Wat vind jij? Praat mee...
Je moet inloggen om een reactie te kunnen plaatsen.