Isis van Loon: ‘Een Bossche bol als tattoo? Waarom niet?’

Natuurlijk was het een speciale dag voor haar. Eentje waarnaar ze al uitkeek toen ze bekendmaakte waar ze volgend seizoen gaat spelen. Isis van Loon was zondag voor de laatste keer als tegenstander te gast bij Den Bosch. Komend seizoen hockeyt de huidige aanvoerder van HGC bij de recordkampioen. Ze kreeg de kans om zich alvast te presenteren aan haar nieuwe fans. Maar die mogelijkheid viel een beetje in het water. 

Ze had al even lachend geposeerd met Pien Sanders. Kreeg een dikke knuffel van generatiegenoot Rosa Fernig. En natuurlijk werd het langs de lijn meerdere keren aangehaald. ‘Die nummer 8 van HGC speelt volgend seizoen bij ons.’

De ogen aan de Oosterplas waren in de 25ste minuut even extra goed op Van Loon gericht, toen HGC een strafbal mocht nemen. Eentje die de 23-jarige middenvelder nota bene zelf meekreeg, doordat haar toekomstige teamgenoot Sanne Koolen op haar stick sloeg.

Vlak voor haar toekomstige clubhuis, met honderden supporters langs de lijn, ging Van Loon er even goed voor staan. Ze nam een pasje, had een hoek in gedachten. Maar de bal ging recht door het midden. Een rollertje dat heel eenvoudig werd tegengehouden door Den Bosch-goalie Josine Koning.

Van Loon met Pien Sanders. Foto: Willem Vernes

Van Loon is na afloop de beroerdste niet. Ze gaat na de 5-0 nederlaag meteen in op haar ongelukkige moment. ‘Het was gewoon een heel erg slechte strafbal’, klinkt het eerlijk en zelfkritisch. ‘Eigenlijk zou ik ‘m niet nemen. Maar Julie Pieper – die dat normaal gesproken bij ons doet – had wat last van haar rug. Ik had er alle vertrouwen in, maar ik raakte de bal helemaal verkeerd. Ik weet eigenlijk niet precies wat er gebeurde.’ Met een lachje: ‘Ze zeggen toch altijd dat je een strafbal die je zelf versierde niet moet nemen? Aan die regel had ik me gewoon moeten houden.’

Grapjes in de auto en de voorbespreking

Het legde voor haar een beetje een sluier over een uitwedstrijd die voor Van Loon dus geen gewone was. ‘Je komt hier op een andere manier naartoe. We zaten in de auto met drie andere meiden, die net als ik in Amsterdam wonen. Dan gaat het er natuurlijk even over. Zeker toen we hier de afslag bij de snelweg namen en dit hele mooie stadion zagen liggen. ‘Daar sta je volgend seizoen iedere training’, krijg je dan te horen. Dat is natuurlijk heel gaaf, al weet je ook maar al te goed dat je hier bent als speelster van HGC.’

Ze begint te lachen. ‘Zelfs in de voorbespreking werd er nog een klein grapje gemaakt. Onze assistent zei dat niemand hier op het veld vrienden hoefde te maken met Den Bosch. ‘Eén iemand mag dat doen. Maar dan pas volgend jaar. Vandaag even niet.’ Vond ik wel mooi en ook terecht. Ik ben nu nog helemaal van HGC. Dan gaat het alleen om dit moment. De toekomst staat dan even uit. We zijn eerst vooral bezig met de play-outs te ontlopen.’ 

Van Loon is verbaasd nadat zij een strafcorner tegenkrijgt. Foto: Willem Vernes

Een vrij unieke transfer voor Den Bosch

Maar uiteraard is ze wel trots op haar aanstaande overstap, die twee weken geleden door Den Bosch bekend werd gemaakt. Een bijzondere transfer, bovendien. Want het gebeurt zelden dat de Brabantse topclub een speelster aantrekt die geen international is, maar al wel een berg Hoofdklasse-ervaring meebrengt. In de laatste tien jaar voldeed alleen Marlies Verbruggen aan dat profiel. Verder versterkt Den Bosch zich vooral met talenten (veelal uit eigen opleiding) en incidenteel met een grote naam van buitenaf, zoals Laura Nunnink of Charlotte Englebert. 

‘Ik had vorig jaar ook al contact met Den Bosch’, zegt Van Loon, die in de belangstelling stond van meerdere Hoofdklassers. ‘De cultuur hier past bij mij. Ze willen hier altijd het beste uit zichzelf halen en dat wil ik ook. Het was voor mij ook tijd voor een nieuwe stap. Ik speel nu al zo’n zeven jaar bij Dames 1 van HGC. Als aanvoerder ben ik ook veel bezig met wat er buiten het veld gebeurt. Hoe iedereen zich voelt, plannen maken. Dat ligt me wel, maar ik ben ook benieuwd naar mijn eigen ontwikkeling. Ik heb de leeftijd en de ambitie om nog iets te halen.’

Het Nederlands elftal bijvoorbeeld, waar Van Loon al heel even aan mocht ruiken tijdens de spookduels met India in 2023. Tijdens de trip waar een heleboel A-internationals ontbraken, speelde zij met een bont gezelschap twee Pro League-duels in India. ‘Ik zou natuurlijk heel graag bij Oranje willen terechtkomen’, zegt Van Loon. ‘Maar ik vind het ook heel gaaf om om de prijzen te spelen. En om beter te worden met allemaal internationale topspelers om me heen.’

 

Dit bericht op Instagram bekijken

 

Een bericht gedeeld door HC Den Bosch Dames 1 (@hcdenboschdames1)

Door Minke Booij naar Madurodam

Den Bosch heeft een mooie traditie opgebouwd. De Brabanders verwelkomen geregeld nieuwe spelers met een prachtig clipje op Instagram. Zo liep Thierry Brinkman twee jaar geleden langs allemaal markante locaties van de stad en poseerde de Spanjaard Eduard De Ignacio-Simó eerst voor ‘zijn’ Sagrada Familia in Barcelona en vervolgens voor de Bossche kathedraal, de Sint-Jan.

Ook bij Van Loon was er iets moois bedacht. Zij stond in de winter ineens voor de miniversie van de Sint-Jan in Madurodam, Den Haag. Inderdaad, de stad waar de middenvelder opgroeide. ‘Dat was een ideetje van Minke. Jaha, Minke Booij’, klinkt het ingeburgerd over het Bossche clubicoon. ‘Ik moest eerst online opzoeken of de Sint-Jan daar inderdaad stond. Het bleek te kloppen. Toen ben ik op een rustige dag naar Madurodam gegaan. Daar was ik jaren niet geweest, haha.’

Ze schiet in de lach. ‘Misschien zag het er professioneel uit. Maar het was gewoon mijn zusje die met haar telefoon filmde. Het was nog een heel gedoe, omdat ze daar vrij voorzichtig zijn met opnames. Uiteindelijk was het prima. We mochten zelfs gratis naar binnen.’

De gazelle op Van Loons enkel.

Ruimte naast haar gazelle?

Het gevoel voor Den Bosch begint dus te groeien. Maar de band met HGC zal voor Van Loon nooit verloren gaan. Niet alleen omdat zij al negentien jaar bij HGC hockeyt, maar ook omdat de club een vaste plek heeft gekregen op haar lijf. Op de enkel van Van Loon prijkt sinds vijf jaar een tattoo van een klein gazelletje, het logo van HGC.

‘Die liet ik ooit zetten nadat we na een moeilijk seizoen in de Hoofdklasse bleven. De eerste grappen daarover werden ook al gemaakt. Of ik voor Den Bosch ook zoiets zou doen? Dat er maar een Bossche bol bij moest komen, bij mijn eerste prijs. Ach, waarom niet? Ik sta best open voor een gekke stunt.’