Als je als overgangsklasser in de halve finale staat van de Gold Cup, wil je natuurlijk maar een ding. De finale halen van het bekertoernooi. De dames van overgangsklasser Wageningen kijken er al maanden naar uit. ‘We hebben het al vanaf december over 19 maart.’
Donderdagavond 19 maart is voor Wageningen al maanden de dag van de waarheid. In en tegen Nijmegen wacht de halve finale van de Gold Cup. Op papier een zwaar bevochten duel tegen een promotieklasser, maar de Gelderlanders hebben al laten zien dat underdogs gevaarlijk kunnen zijn.
Wageningen begon het bekertoernooi nog tegen gelijkwaardige tegenstander Gooische (3-1), maar daarna werd het parcours alleen maar zwaarder. Promotieklasser Were Di (3-1) ging eraan, gevolgd door hoofdklassers Kampong (6-1) en Hurley (2-1). De overgangsklasser dendert daarmee als een ware bekerstunter door het toernooi.
Balen van het reserveteam van Kampong
Maaike Gorissen, de 21-jarige middenvelder/verdediger van de selectie, plaatst wel een kanttekening bij de zege op Kampong. ‘Ze speelden met hun MO18-1 en nog wat jongere spelers. We baalden flink toen we de dag van de achtste finale op hun Instagram een post zagen dat ze die avond een oefenwedstrijd speelden tegen ons. Oefenen. Nou, zo zagen wij het niet’, vertelt Gorissen, die dit seizoen terug is op het oude nest, nadat ze als kind van de club de afgelopen drie jaar in Amerika hockeyde en studeerde.
Wageningen Dames 1. Foto: Rob Kho
‘Ik had wel graag tegen wat internationals willen spelen. Tegen Luna Fokke of zo. Nee, om heel eerlijk te zijn was die wedstrijd niks.’ De wedstrijd die volgde – de kwartfinale tegen Hurley – maakte een hoop goed. De hoofdklasser kwam met een bijna compleet fitte selectie naar het oosten van het land, maar droop met een 2-1 nederlaag af. ‘Iedereen rende echt drie keer harder dan normaal. We geloofden er echt in. In zulke potjes ben je de underdog en dat is best lekker. Wat is het ergste dat kan gebeuren? Dat je met 10-0 verliest?’
Als Gorissen over de beker praat, verraadt haar stem de spanning: die zit hoog. Het is op het moment van het gesprek pas dinsdagmiddag, maar in Wageningen leeft de halve finale al alsof die vanavond wordt gespeeld. Alles wijkt voor die ene datum. ‘We kijken hier al zo lang naar uit. Tijdens de eerste zaaltraining zei iemand al: 19 maart is de halve finale, hè. Hou op, zeiden we toen. We moesten de zaalcompetitie nog beginnen.’
Later naar bed voor hun wedstrijd
Tussen alle bekerkoorts door blijft het vizier ook op de competitie gericht. Wageningen wil promoveren naar de Promotieklasse, maar als nummer vier in de Overgangsklasse moet er nog genoeg gebeuren. Toch gaat het deze weken vaak over iets anders. ‘De zondag moet eigenlijk onze belangrijkste dag zijn, maar die donderdagen zijn echt fantastisch. Daar leef je naartoe.’ Dat gevoel trekt door de hele club. ‘Iedereen komt kijken. Zelfs kinderen uit de C-jeugd mogen speciaal voor onze wedstrijd later naar bed van hun ouders.’
Donderdag speelt Wageningen voor het eerst een uitwedstrijd in de Gold Cup. De ploeg is al lang blij dat ze niet naar HGC of Bloemendaal hoeven (de andere halve finalisten), maar ‘gewoon’ naar Nijmegen kunnen. ‘Het is om de hoek, dus ik verwacht veel supporters. De club heeft een bus geregeld en die zit bijna vol. Mijn vriend heeft zijn voetbaltraining afgezegd en toen zijn teamgenoten dat hoorden, hebben ze de hele training maar gecanceld. Ze komen nu allemaal kijken’, lacht ze. Ze kunnen in Nijmegen dus niet alleen een bus vol supporters verwachten, maar ook een groep fanatieke voetballers.
Wageningen Dames 1. Foto: Rob Kho
Iedere beker-donderdag uit lunchen
Maar hoe zit het met bijgeloof, nu Wageningen alle wedstrijden tot nu toe op het eigen veld won? Gorissen moet lachen. ‘Ik heb er gelukkig nog niemand over gehoord’, zegt ze. Zelf heeft ze wél een ritueel ontwikkeld. ‘Op de dag van onze eerste bekerwedstrijd ben ik met een vriendinnetje gaan lunchen. We hebben een foto gemaakt van de menukaart en aan ChatGPT gevraagd wat ik het beste kon eten voor de wedstrijd’, lacht ze. Het antwoord: toast met avocado. De wedstrijd werd gewonnen en zo was een traditie geboren. ‘Sindsdien lunchen we elke beker-donderdag samen.’
Ook deze week staat die lunch weer op de planning, al vraagt het wat creativiteit. ‘Dat vriendinnetje loopt inmiddels co-schappen in het ziekenhuis in Hilversum, dus ze heeft eigenlijk helemaal geen tijd. Ik ga nu ook naar haar werk toe en geloof dat we daar een broodje op kunnen halen. Eigenlijk had ik een hoorcollege, maar die sla ik echt even over. Ik heb er momenteel echt even alles voor over.’
Alles voor een volgende overwinning in de beker. ‘Nijmegen is goed, maar wij zijn nu zo ver gekomen… Dan wil je ook gewoon in de finale staan. Die wedstrijd speel je sowieso tegen een hoofdklasser. Dat is zo vet. Dan kan je je echt meten aan zo’n tegenstander.’
Alkmaar of Delta Venlo?
Na het gigantische hoogtepunt van donderdagavond, wacht op zondag de wedstrijd tegen Alkmaar. Dan moet het hoofddoel – promotie – weer waargemaakt worden. ‘Oef, tegen Alkmaar ja? Als ik eerlijk ben, dacht ik dat we tegen Delta Venlo moesten. Dat zal dan wel een week later zijn. Heb je het al… Vrijdagavond tijdens de training beloof ik dat de knop weer omgaat naar de competitie, hoor.’
Wageningen Dames 1. Foto: Rob Kho
Wat vind jij? Praat mee...
Je moet inloggen om een reactie te kunnen plaatsen.