‘Dutch hockey star Bram van Butten aims to win Olympic gold, and send it to space’, luidde de kop van India Today onlangs. Bram van Butten is natuurlijk gewoon Bram van Battum: de 24-jarige verdediger van Kampong, maar deze weken een van de buitenlandse versterkingen van SG Pipers in de Hockey India League.
Nog voor hij ook maar een pass had gegeven in India, had hij al een paginagroot verhaal te pakken op een van de belangrijkste nieuwssites van het land. Niet vanwege zijn zes interlands, niet vanwege zijn rol in de HIL – maar vanwege zijn LinkedIn-pagina. Zijn droom om lucht- en ruimtevaartingenieur te worden maakte de Indiase pers zo nieuwsgierig dat ze hem uitgebreid ondervroegen.
Van Battum stapte op Tweede Kerstdag het vliegtuig in naar India, een land waar hij eerder was geweest. In 2021 speelde hij met Jong Oranje het WK U21 in Bhubaneswar, midden in de coronapandemie. Een toernooi waar geen publiek bij aanwezig mocht zijn en hijzelf alleen maar in zijn hotel mocht komen. De afgelopen twee weken verbleef hij in Chennai, waar de mannencompetitie van de HIL begon. Daarna gaan wedstrijden verder in Ranchi en Bhubaneswar. ‘Het is nu heel anders dan een paar jaar geleden. We zijn bijvoorbeeld al gaan bowlen en ben met de buitenlandse jongens naar een grote shoppingmall geweest. Daar heb ik een maatpak gekocht, dat is een stuk goedkoper dan in Nederland.’
Van een maatpak naar gebarentaal
Met dertien Indiërs en zes andere buitenlanders vormt hij SG Pipers, gecoacht door zijn eigen Kampong-trainer Tim Oudenaller. ‘Dat is echt wel even wennen’, zegt hij met een understatement. De meeste Indiërs spreken niet of nauwelijks Engels en ook de andere buitenlanders kent hij niet. Hij speelde er hoogstens eens tegen. Zoals keeper Tomas Santiago (Oranje-Rood), Gareth Furlong (oud-Tilburg) en Jacob Draper (Pinoké). ‘We doen het met een hoop gebaren. Of iemand tolkt van Hindi naar Engels. Maar geloof me, zodra je op het veld staat, snap je elkaar verrassend goed.’
Teamgenoten Rupinderpal Singh, Roman Duvekot, Jacob Draper en Bram Van Battum Foto: Instagram SG Pipers
De HIL was voor Van Battum al lang een droomavontuur. Hij schreef zich maanden geleden in en zat in november achter zijn laptop, om via YouTube live de veiling te volgen. De zit van ruim een uur leverde niks op: geen enkel team bracht een bod uit op de verdediger. ‘Daar baalde ik van. Maar Tim had me al wel verteld dat er na de veiling nog van alles kon gebeuren. Ze waren bovendien nog op zoek naar een vrije verdediger.’ Hij had de teleurstelling nauwelijks verwerkt, of zijn telefoon ging. Van Battum ging voor 11 lakhs – zo’n 11.000 euro – naar de Pipers.
Niet alleen mee hockeyen met de internationals
Een avontuur, maar nog veel meer dan dat. Want hij hoopt dat hij door de ervaringen in India een completere verdediger wordt. Zodat zijn interlandteller (die nu op zes caps staat) weer gaat lopen. ‘Ik wil mezelf hier laten zien. Verantwoordelijkheid pakken en leidend zijn. En dat is juist door de taalbarrière een uitdaging. Ik hoop dat ik stappen zet, zodat ik een bepalende rol gaan hebben. Mezelf meer ga laten zien bij mijn club in plaats van dat ik alleen mee aan het hockeyen ben met de internationals.’
‘Ik ga zorgen dat de bondscoach straks niet meer om me heen kan’, voegt hij er nog aan toe. Hij heeft zijn plannen duidelijk uitgestippeld, maar wil benadrukken dat het geen obsessie is. ‘‘Dat werkt averechts voor mij. Ik moet vrij kunnen spelen om op mijn best te zijn. En als dat leidt naar Oranje, zou dat geweldig zijn. Zo niet? Wellicht dat ik in de toekomst nog een kans krijg, of niet meer. Dan zij het zo.’
Foto: Instagram SG Pipers
Van Battum heeft inmiddels twee wedstrijden in de benen en is vertrokken naar speellocatie nummer twee: Ranchi. Daar kijkt hij naar uit. Niet alleen omdat er daar wat meer te beleven is, maar vooral vanwege de publieke belangstelling. ‘Hockey is in Chennai niet zo groot als in het noorden van India. Dat zie ook wel aan hoeveel mensen er op de tribune zitten. Maar in Ranchi en Bhubaneswar is het allemaal een stuk groter. Daar wordt er ook echt opgekeken naar de bekende Indiërs, die wij ook in ons team hebben. Ik ben benieuwd naar het onthaal.’
Oud en nieuw en toepen met Indiërs
De echte verhalen moeten nog komen, maar in zijn eerste twee weken maakte hij al van alles mee. Waar oud en nieuw normaal gepaard gaat met vuurwerk en champagne, verliep het in India totaal anders. ‘Op Nieuwjaarsdag speelden we een oefenwedstrijd. Toen we de 31ste samen aan het ontbijt zaten, zeiden we tegen elkaar: het zou ook zomaar 20 november kunnen zijn. Niets wees erop dat het jaarwisseling was.’ De selectie wenste elkaar later op de dag op het dak van het hotel een gelukkig nieuwjaar, maar nog voor middernacht begon het te regenen. ‘Toen zaten we uiteindelijk met wat muziek in de lobby,’ vertelt Van Battum lachend.
Het hotel is sowieso de plek waar de groep de meeste tijd doorbrengt. ‘We hebben een kleine cricket-set gekocht. Dat spelen we nu in de lange hallen van het hotel. Superhard tegen die balletjes rammen. De Argentijnen (Tomas Santiago en Tomas Domene) hebben het spelletje Codenames mee. Maar we zijn de Indiërs ook aan het leren toepen. Dat gaat al aardig.’
De (oud-)Kampongers in India: Tim Oudenaller, Ivar Knötschke, Bram van Battum, Sander de Wijn en David Harte.
Nederlands praten kan hij gelukkig wel met de staf. Daar maken niet alleen Oudenaller, maar ook Ivar Knötschke (vorig jaar nog assistent bij Kampong) en Micha Went (videoman Kampong) onderdeel van uit. ‘Mooi toch?’, lacht de verdediger. ‘We hadden voor de eerste wedstrijd een momentje met z’n allen, toen onze wedstrijdshirts uitgedeeld werden. Tim vertelde over iedere speler een kort verhaaltje. Bij mij was dat dat hij me al vijftien jaar kent, al langer eigenlijk, sinds hij mijn oudste broer coacht in de jeugd van Kampong. En dat we hier nu in India staan. Dat het een lange reis is geweest, maar hoe mooi het is om hier nu samen te zijn.’
Van zijn salaris op vakantie met zijn vriendin
Hij hoopt straks in de play-offs te staan, door met SG Pipers een plek in de topvier te veroveren. Liefst in stadions die tot de nok toe zijn gevuld. ‘We spelen in Ranchi en Bhubaneswar ook tegen de thuisspelende clubs. Dan is het hele stadion misschien tegen ons, maar dat maakt niet uit.’ Eind januari – de finale van de HIL is op de 26ste – vliegt hij terug naar Nederland. Wat hij daar met zijn verdiende centen mee gaat doen? ‘Ha, daar had ik in Nederland ook wel een maatpak van kunnen kopen’, grapt hij. Concrete plannen heeft hij nog niet. ‘Misschien een vakantie met mijn vriendin? We gaan het zien.’
In India is de hockeyende ruimtevaarder inmiddels een kleine attractie geworden. India Today sloot hun paginagrote verhaal af met een passage die de verbeelding een beetje liet lopen: ‘And after winning the Olympics, I want to send a rocket with my name into space as an engineer. And send the gold medal also in the rocket. That would be the best celebration.’ Van Battum? Die kan er vooral om lachen.
Wat vind jij? Praat mee...
Je moet inloggen om een reactie te kunnen plaatsen.