Tieners Feline van den Burg (15) en Evie Belgraver (15) pakten zondag met Klein Zwitserland MO16-1 alweer de derde NK-titel in hun nog prille hockeycarrière. Maar zo spannend als deze, was het nog nooit. Dertig seconden voor tijd maakte Belgraver de winnende goal tegen SCHC. ‘Gelukkig, want ik heb echt een hekel aan shoot-outs.’
Het was misschien wel het bizarste moment van het hele NK Zaal. De MO16-finale tussen SCHC en Klein Zwitserland golfde op en neer als een touwtrekwedstrijd waar niemand los wilde laten. Lang bleef het aftasten, tot de wedstrijd vlak voor rust ineens openbarstte. Feline van den Burg pushte KZ op voorsprong uit een corner. De spits, die zich met kronkelende acties overal tussendoor wurmt en over een venijnig schot beschikt, liet het KZ-publiek ontploffen. Nog geen minuut later lag de bal er aan de andere kant alweer in via Lilly Visscher. Na rust zette aanvoerder Manouk Kaulesar Sukul SCHC met een strafbal op 2-1, waarna Van den Burg haar ploeg opnieuw langszij bracht: 2-2. Alles wees op shoot-outs. De hal stond strak van de spanning.
Tot er nog dertig seconden op de klok stonden. Evie Belgraver kreeg de bal aan de zijkant, gaf hem min of meer blind voor en zag haar voorzet als een verdwaalde sneeuwbal het doel in rollen. De aanvoerder, die normaal van achteruit met rust, schijnpasses en overzicht haar ploeg stuurt, werd zo ineens de onwaarschijnlijke matchwinner. Verbijstering bij SCHC, pure euforie bij Klein Zwitserland. In een finale die om shoot-outs leek te vragen, viel de beslissing uit het niets.
Feline van den Burg vliegt in de armen van Evie Belgraver na de winnende treffer. Foto: Ewout Pahud de Mortanges
Prijzen winnen is bijna normaal geworden
‘Wat ik deed? Ik heb geen idee’, stamelt Belgraver. De tiener wordt geholpen door haar teamgenoot Van den Burg. ‘Ze loopt de cirkel in, wil ’m voorgeven en de bal gaat er via een speelster van SCHC in. Hij ging gewoon raak. Hoe dan?’ De twee matchwinners kijken elkaar nog eens aan. ‘Ik heb nog nooit zo’n spannende wedstrijd gespeeld’, vertelt de verdediger. ‘Ik ben blij dat ik scoorde, want ik heb echt een hekel aan shoot-outs.’ Al heb je al drie titels op je naam staan, voor finales blijf je zenuwachtig, zo verzekert het tweetal. ‘Dit was echt anders dan andere finales’, vertelt Belgraver. ‘Het zat helemaal vol, en wat dacht je van die lichtshow voor de start?’
Van den Burg en Belgraver begonnen hun carrière bij Forescate en Craeyenhout. Maar al snel was duidelijk dat het duo meer uitdaging kon gebruiken. Van den Burg sloot als tweedejaars D al aan bij de grote club uit de regio, Belgraver volgde een jaar later. Sindsdien ging het hard. Met al twee NK-titels (veld en zaal) en NK-zilver in de zaal, werd zondag titel nummer drie bijgeschreven. Prijzen winnen is bijna normaal geworden. Ondertussen vertegenwoordigen de twee ook het nationale U16-team: de een in de spits, de ander als laatste man. De tieners dromen stiekem al van een plek in het grote Oranje.
Een uur in de trein en een half uur in de auto
‘Eigenlijk niet normaal, hè?’, reageert Van den Burg. Ze reist meerdere keren per week met het openbaar vervoer van Voorschoten naar Den Haag. ‘Dat duurt wel een uurtje’, vertelt ze, waarmee ze doelt op een enkele reis. Maar spijt heeft ze er nog geen moment van gehad. Ze weet dat ze voor haar hockeydromen wat over moet hebben. En Belgraver? Ook haar reis is een stuk langer geworden dan vroeger naar Craeyenhout. ‘Het is voor mij een half uurtje met de auto. Maar ik heb het geluk dat ik echt altijd door mijn ouders wordt gebracht.’
Aanvoerder Evie Belgraver. Foto: Ewout Pahud de Mortanges
Dat de twee geen eigen KZ-kweek zijn, is misschien wel het geheim van de gouden lichting. In totaal telt de Haagse O16 vijf speelsters die in het verleden bij een andere club begonnen. De selectie heeft een duidelijke aantrekkingskracht op de regio. Maar er is meer, volgens de twee kampioenen. ‘We werken echt heel hard. En we hebben ongelofelijk veel vertrouwen in elkaar’, vertelt Van den Burg. ‘Voor de wedstrijd stonden we in de kleedkamer nog te dansen met z’n allen.’
Betere cijfers op school dankzij Amerikaans international
Ook coaches Aki Käppeler en Pepijn Jones krijgen de credits. ‘Het is gewoon heel tof dat je getraind wordt door jongens uit Heren 1’, vindt Belgraver. ‘Aki heeft altijd weer tactieken en plannen. Daar leer je zoveel van’, vult Van den Burg aan over niet alleen haar coach, maar ook een Amerikaans international. Belgraver moet lachen. ‘Alleen spreekt hij nog geen woord Nederlands. Dus doen we alles in het Engels. Mijn cijfers op school zijn er wel beter van geworden.’ Ze grijnst. ‘Al kan hij soms ineens wél een Nederlands woord. Als hij gefrustreerd is. Dan kan hij ineens schelden in onze taal.’
De nieuwe medaille is voor het talentvolle tweetal de mooiste aanwinst tot nu toe. Want zo belangrijk zijn in een finale, maakt het toch net wat specialer. De avond werd afgesloten met een groot feest in het clubhuis. De aanvoerder had er wel zin in. ‘Morgen begint mijn toetsweek. Nee, dat leren gaat er niet meer van komen.’
Feline van den Burg viert haar goal. Foto: Ewout Pahud de Mortanges
Wat vind jij? Praat mee...
Je moet inloggen om een reactie te kunnen plaatsen.