Hij liet vorige maand het Pro League-blok in Argentinië aan zich voorbijgaan vanwege persoonlijke redenen. In Zuid-Afrika maakt Floris Middendorp weer gewoon deel uit van de Oranje-selectie. Voor vertrek ging de middenvelder van Amsterdam in op zijn kortstondige afwezigheid. ‘Ik zag enorm op tegen het winterprogramma.’
‘Niemand weet precies wat je voelt. En dat maakt het lastig. Iedereen begrijpt het als je last hebt van je knie. Maar als je opziet tegen een heel vol programma, heb je het idee dat je het moet verdedigen. Dat wil ik niet. Ik wil het wel uitleggen. Dat heb ik ook gedaan naar het team. Ik wilde geen scheve gezichten.’
Het woord is aan Floris Middendorp. 62-voudig international. Olympisch kampioen. EK-winnaar. Landskampioen. Speler van het Jaar. De 24-jarige rasdribbelaar, die met zijn onnavolgbare passeerbewegingen in no time de harten veroverde van het hockeypubliek. De speelsheid en het plezier spatten van zijn spel. ‘Ik wil niet klagen, want ik heb het hartstikke goed. Maar ik merkte al dat ik vanaf de zomer al met een vervelend gevoel rondliep. Ik zag enorm op tegen het winterprogramma. Niet eens om de wedstrijden. Meer om het reizen en weg zijn uit je eigen omgeving. Alleen maar door, door, door werkte deze winter niet voor mij. Dat voelde niet goed.’
Middendorp op het EK in Mönchengladbach, met zijn nummer 77. Foto: Willem Vernes
De worsteling met de winter
Die gevoelens kwamen ergens uit voort. Twee jaar geleden maakte Middendorp ook een bomvolle winter mee met Oranje, richting de Olympische Spelen. Toen speelde het Nederlands elftal in december vier Pro League-duels in Argentinië, in januari een stage in Zuid-Afrika en in februari nog acht wedstrijden in de Pro League tegen Australië. ‘Dat was toen eigenlijk te veel van het goede. Ik telde soms de dagen af. Natuurlijk is het prachtig om voor je sport de wereld over te gaan. Maar de hele winter bij elkaar hakte er flink in. Daar kwam ik later pas achter. Op dat moment zelf was je zo hard mogelijk aan het rennen om de Olympische Spelen te halen.’
Nu, richting het WK, heeft Nederland een vergelijkbaar programma met de winter van 2023/2024. Opnieuw een Pro League-blok direct na de competitie in Argentinië. Ook wederom een trainingskamp in Zuid-Afrika, met daar achteraan een iets korter programma (van vier wedstrijden) in Spanje. ‘In de zomer rekende ik al uit hoe lang ik weg van huis was. Was er veel te veel mee bezig. Ik was niet hockeymoe, zoals je dat soms hoort. Maar ik worstelde wel met dat gevoel. Andere jongens doen dit al tien jaar zo, ik pas een jaar of drie. Wat liep ik dan te piepen? Aan de andere kant wilde ik wel serieus nemen. Ik moest er wat mee.’
Hij sprak erover met bondscoach Jeroen Delmee. En met een paar teamgenoten. ‘Voor het EK was ik op vakantie met Lars Balk en Derck de Vilder. Ik heb ook tegen hen gezegd waar ik mee zat. We hadden met elkaar mooie gesprekken erover. Over het meest optimale programma naar de winter en de zomer. Dat het soms misschien niet gek is, om het gas er even af te halen, zonder dat je het team tekort doet. Ik was heel blij met hun reactie. Ze reageerden heel begripvol.’
Middendorp en Delmee. Foto: Willem Vernes
Geen teamregime, maar maatwerk
Dat gold ook voor bondscoach Delmee, vertelt Middendorp. ‘Ik vroeg of het mogelijk was om de winter op een andere manier vorm te geven. Ik mocht zelf met een voorstel komen. Daar had ik natuurlijk al over nagedacht. Dat we het hier over konden hebben, was al heel fijn. Al weet ik natuurlijk ook dat de garanties beperkt zijn.’
Middendorp kreeg dus ruimte, zoals na de Olympische Spelen andere spelers dat ook kregen. Een lijst die inmiddels indrukwekkend is en aantoont dat niet iedere speler constant hetzelfde programma volgt bij Oranje. Geen teamregime, maar maatwerk. Na de zomer van 2024 namen Balk en Jonas de Geus tijd voor hun maatschappelijke loopbaan. Lastte Justen Blok een pauze in, omdat hij tijd voor zichzelf nodig had na een mentaal zware periode. Nam Jorrit Croon afstand om zich volledig te storten op de revalidatie van zijn enkel.
Oranje tijdens een training in het Wagener: Middendorp, Telgenkamp en Croon. Foto: Willem Vernes
‘Een cultuur waarin geluisterd wordt naar persoonlijke wensen’
Vlak daarna kregen Thierry Brinkman, Jip Janssen, Floris Wortelboer en Balk de mogelijkheid om mee te doen aan de Hockey India League. Afgelopen zomer deed Duco Telgenkamp een stap terug, om zich te richten op zijn eigen bedrijf en op zoek te gaan naar een duurzamere hockeybeleving. Allemaal kwamen ze later weer gretig terug bij de nationale ploeg.
Dat geldt ook voor Middendorp, die afgelopen maand een individueel programma volgde. ‘Ik ga zo frisser die komende maanden in. Er viel al een last van mijn schouders toen ik hoorde dat ik niet de hele winter aan moest staan. Dit geeft mij ruimte om beter te presteren. En een team heeft er toch ook niets aan als er iemand met tegenzin in een vliegtuig stapt?’
‘Ik weet ook wel dat ik niet in elke periode trips kan overslaan. Dat wil ik ook niet. Het is vooral fijn dat we in het team kunnen praten over wat je dwarszit. We hebben een cultuur waarin geluisterd wordt naar wat iemand als persoon nodig heeft, zonder het teambelang uit het oog te verliezen. Daar ben ik best dankbaar voor.’
Wat vind jij? Praat mee...
Je moet inloggen om een reactie te kunnen plaatsen.