Haar langverwachte deelname aan de Olympische Spelen voelde voor haar al als een droom die uitkwam. Maar dat haar rol zo sprookjesachtig mooi zou zijn, dat had Anne Veenendaal nooit kunnen bedenken. Ze pakte drie Chinese shoot-outs waarmee ze de held van de finale werd.
Tranen. Natuurlijk waren ze er weer bij Veenendaal. Eerst logischerwijs op het moment dat ze geselecteerd werd. Eindelijk nadat ze, na legio reserverollen, de slag met eeuwige concurrent Josine Koning won. Ook in de openingswedstrijd tegen Frankrijk, haar olympisch debuut, kreeg ze het te kwaad.
En dertien dagen later waren ze er weer. Tranen. Wederom van geluk. Want wat was ze gelukkig toen ze weer een Chinese shoot-out keerde. Binnen een mum van tijd werd ze bedolven onder alles en iedereen met een oranje shirt.
Een paar minuten later deelde ze kushandjes uit en liep ze even alleen op het veld. ‘Dat laatste was een beetje per ongeluk. Ik dacht dat de rest achter mij aanliep. Ik zocht even contact met mijn vriendin (Ayeisha McFerran, red.). Zij had hier ook heel graag gestaan met Ierland, maar plaatste zich niet. Zij heeft me altijd gesteund.’
![](https://hockey.nl/wp-content/uploads/2024/08/WV2R7161-1024x683.jpg)
Foto: Willem Vernes
‘Alles waarvan ik droomde’
‘Ik zag heel veel bekenden zitten. Mijn beste vriendin met wie ik in de tijd na Tokio wekelijks huilend op de bank heb gezeten. Dat haalde ze zelf al aan: van huilend op de bank naar olympische goud.’ Ze kijkt even naar beneden waar het bewijs hangt voor die uitspraak. ‘Echt bizar, met een stukje Eiffeltoren erin. Het is een sprookje, zeker weten. Dit is alles waarvan ik droomde. Ik zit nu negen jaar bij Oranje. Heb rottijden gehad en ook veel mooi dingen meegemaakt. En nu alles gewonnen, hè’, klinkt het met grote ogen.
Dat is natuurlijk wel een heel lekkere zin om uit te spreken. ‘Het is niet makkelijk geweest. Ik heb in die tijd veel nagedacht over of ik überhaupt verder wilde. En hoe het dan anders moest, als ik hier wel mee door zou gaan. Zeker na het EK van vorig jaar voelt het alsof ik alles van mij af heb gegooid en schijt heb gehad. De gedachte van: ik ben goed genoeg en dat zien ze wel.’
![](https://hockey.nl/wp-content/uploads/2024/08/WV2R7239-1024x683.jpg)
Foto: Willem Vernes
Haar bidon met de Chinese aantekeningen
Dat gevoel nam ze mee naar Parijs. ‘Ik heb het hier gevoeld. Elke wedstrijd. Is niet arrogant bedoeld, maar ik had elke keer het vertrouwen. Terwijl ik normaal heel nerveus ben voor wedstrijden in Oranje, juist omdat ik de plek met Josine deel. Nu stond ik als een oase van rust in de goal. Vandaag ook bij de shoot-outs. Ik wist: dat wordt ‘m.’
Ze onderscheidde zich. En hoe. ‘Ik had vooraf beelden van ze gezien. Aantekeningen gemaakt op mijn bidon. De Chinese meiden deden hetzelfde als tegen België, in de halve finale. Ik wist het precies. Ik vertrouwde erop dat ik er een paar ging stoppen. Mijn hoofd was leeg toen ik er ging staan. Bijna een beetje robot-achtig. Oh, jij bent nummer 31? Nou, kom maar.’
Dat flesje met die aantekeningen is natuurlijk een stukje sportgeschiedenis. ‘Ha, ik zou ‘m zo weggooien. Willen jullie ‘m hebben?’
3 Reacties
Sjang Fijen
Ongelooflijk, bijna ongeloofwaardig op haar eentje slechtte Anne Veenendaal de Chinese muur in een wedstrijd waarin Oranje met afstand de betere ploeg was maar door een fout van de verdediging aan het begin van deze thriller Annan en co. op voorsprong zette. Gelukkig kon strafcorner kanon Jansen op de valreep de stand gelijktrekken. Gelukkig! Veenendaal was the woman of the match en die titel verdient ze met verve. Oranje alle wedtrijden gewonnen en deze laatste op een wijze nog nooit vertoond. Toch rechtvaardig en verdiend dit Oranje de hoogste palmares, de tweede keer in successie, weer naar het beste en grootste hockeylandje bracht. Proficiat dames, maar wat hebben we billen moeten knijpen dat ..poeh die goal maar niet wilde vallen. Ook een compliment voor de coach die de rust bij zichzelf en het team bewaarde, Chapeau. Jammer dat Joosje Burg die laatste horde niet mee kon slechten, maar Pien Dicke was een waardig vervangster. De beste speelster voor mij van deze Olympiade was Xan de Waard, maar zonder lady Jansen was het goud aan de neus voorbij gegaan. Fijne en welverdiende vakantie dames, coach en staf. Groet.....Sjang
lynnBosman
@Sjang: maar je vergeet toch wel iets. Om een corner te krijgen, moet er eentje gehaald worden. Daarna moet het aangeven en de stop nog perfect zijn om te slepen. Laten we dus vooral ook niet de rol van Moes/Sanders en Nunnink/de Waard vergeten. Het is niet een een mans dingetje.
Sjang Fijen
Vrienden belden me vanmorgen of Joostje Burg ook meedeelt in de medailleregen van Oranje. Kijk maar op de statiefoto van de winnaars en je ziet zittend helemaal rechts onze Joost zusterlijk naast Pien Sanders. Nou weten we het allemaal.