Kaart De Wijn verpest middag van Kampong: ‘Mag mij niet gebeuren’

Kampong was de hele zondagmiddag heel dicht bij de eerste zege van 2026. En bij de tweede gewonnen topper van dit seizoen. Maar binnen zestig seconden kletterde de overwinning door twee tegengoals keihard uit de handen van de Utrechters, die daardoor opnieuw averij opliepen in de playoff-race. Bij Pinoké werd het door een dampende slotfase 3-3. Een comeback die werd ingeleid door een gele kaart van routinier Sander de Wijn.

Het waren misschien wel de vijf langste minuten uit zijn imposante hockeyloopbaan. Wie ‘m zag zitten kreeg spontaan medelijden. Had te doen met de 35-jarige centrale verdediger, die daarvoor bijna de hele wedstrijd had gespeeld. Toen hij ging zitten op het plastic strafstoeltje waren er nog vijf minuten te spelen. Stond zijn team met 3-1 voor. Een stand die al na dertien minuten op het bord stond na een vlammend begin van de bezoekers, die in de eerste negen minuten drie keer scoorden.

Toen De Wijn net aan de kant ging zitten was er zelfs nog tijd voor een grapje. ‘Laten we met de beste elf gaan spelen!’, riep-ie direct na zijn kaart richting de bank. ‘Ehmm…de beste tien dan’, corrigeerde zijn geblesseerde teamgenoot Jip Janssen vrij ad rem. Ze konden er samen nog wel een beetje om lachen. Maar die grijns verdween al heel snel, toen Pinoké de 3-2 maakte via Florent van Aubel. Nog geen minuut later sloeg de Belg opnieuw toe. De Wijn verstopte zijn hoofd in zijn handen. Gooide er nog een paar scheldwoorden uit en voelde zichzelf steeds kleiner worden. Toen er nog 33 seconden op de klok stonden, mocht hij er weer in. Maar dat was veel te kort om het zoveelste puntenverlies van dit jaar te voorkomen.

Sander de Wijn baalt nadat Kampong een 3-1 voorsprong uit handen gaf. Foto: Bart Scheulderman

De onhandige actie die de wedstrijd veranderde

De Wijn was na afloop heel sportief. De verdediger aarzelde geen moment toen hem werd gevraagd naar zijn negatieve hoofdrol in de wedstrijd. Eerst volgde een hele diepe zucht. Eentje die vanuit zijn tenen kwam. Daarna kwamen de woorden vanzelf. ‘Het is shit, man’, zei de oud-international met pijn in zijn stem. ‘We speelden een hele goede wedstrijd. De beste in lange tijd. Dit was het vechtende Kampong, zoals we dat altijd horen te zijn. Na de nederlagen van de afgelopen twee weken ben ik daar blij mee. Maar ja. Toen kwam er een klutsbal en was er een onhandige actie van mij.’

Het moment is nog een paar dagen – uitzendingen worden 48 uur bewaard – terug te zien op Viaplay. Pinoké-aanvaller Indra Aerts glipte door de Kampong-defensie. Hij was op de rand van de cirkel toen De Wijn hem ter hoogte van de achterlijn een beukje gaf. Een bodycheck, waar scheidsrechter Marc van Tuyl met zijn neus bovenop stond. ‘Daar kan je geel voor geven. Het had ook alleen een corner kunnen zijn. Maar ja, dan zit je daar. En vliegen er twee in. Dat mag mij niet gebeuren.’ Hij schudt zijn hoofd. Wilde dat hij de geschiedenis nog kon veranderen.

Het is wellicht de laatste week aan de zijlijn voor Jip Janssen. Foto: Bart Scheulderman

Ook Balk in de ziekenboeg: geen EHL

Het gebeurde op een dag waarop er al zo veel tegen zat. Cornerman Janssen is dus nog steeds niet terug van zijn knieblessure. Die hoopt volgende week tegen Bloemendaal zijn eerste minuten van 2026 te maken. Afgelopen weekend belandde ook Lars Balk in de ziekenboeg, de aanvoerder van Kampong brak tegen KZ een teen en zit minstens vier weken in het gips. Hij mist daardoor de EHL in Den Bosch.

Bovendien beschikte Kampong zondag ook niet over de licht geblesseerde Silas Lageman en Thies Bakker. ‘Dan heb je het in totaal over vier basisspelers’, stelt De Wijn. ‘Doordat Lars wegviel waren vandaag achterin de ogen ook wat meer op mij gericht, qua aansturing en het regelwerk. Ik speelde ook wat meer.’ Met een lachje: ‘Dat kan ook, omdat ik tegenwoordig niet meer zo vaak over de middenlijn kom.’ Weer met beide voeten op de grond: ‘Het ging best goed. Tot dat ene moment.’

Door die turbulente slotfase blijft Kampong achter de concurrentie aanhobbelen. De Utrechters begonnen de tweede seizoenshelft met een achterstand(je) van drie punten op de top-vier. Maar door de nederlagen tegen Amsterdam (2-0) en Klein Zwitserland (3-1) werd dat kleine gaatje een gapend gat van inmiddels zeven punten. Dat aantal bleef dus zondag, na alweer speelronde vijftien, hetzelfde. ‘Hadden we hier gewonnen, dan hadden we een stap in de goede richting gezet. Nu is het vooral weer een wedstrijd minder geworden om in te lopen.’

‘Maar in alle eerlijkheid ben ik er niet meer zo mee bezig. Het heeft helemaal geen zin om op de play-offs te hopen als je achtste of zevende staat. Ik heb het niet opgegeven, maar je moet eerst je shit op orde hebben. Dat hadden we vandaag tot de 55ste minuut. Dat geeft hoop en perspectief, al heb je er ook weinig aan als je maar een keertje goed speelt.’ Hij bladert even in zijn hoofd. ‘We spelen de komende twee weken tegen Bloemendaal en Rotterdam. Daar moeten het we ook laten zien. Voor de winter hebben we maar één topper gewonnen, dat is gewoon te weinig.’

De Wijn speelt al sinds 2008 bij Kampong. Foto: Bart Scheulderman

De oorzaken daarvan zijn al geregeld de revue gepasseerd: veel blessures, een groep met minder ervaring en de loodzware erfenis die keeperslegende David Harte achterliet. ‘Daarnaast waren we ook soms niet goed genoeg. Dat is een optelsom van factoren geworden dit jaar.’

De toekomst

Een jaar dat zomaar zijn laatste kan zijn als tophockeyer. Maar dat gold ook voor vorig seizoen. En ook voor de jaargang daarvoor, het kampioensjaar nota bene. Ieder seizoen hangt er een vraagteken boven de hockeyloopbaan van Sander de Wijn, die sinds 2008 (!) bij Kampong speelt. Een van de weinige tophockeyers die ieder jaar steeds minder blessures lijkt te krijgen. Voor het eerst in het gesprek klinkt er wat voorzichtigheid en aarzeling in zijn stem. ‘Ik kan er nu alleen over zeggen dat ik heel veel plezier haal uit het hockey. Ik vind het gaaf om nog steeds mee te kunnen komen, al wordt dat wat zwaarder naar mate je ouder wordt. Ik wil nu ook alles daarvoor doen. Maar op een gegeven moment verandert dat, dat is ook logisch.’

Wat dit concreet betekent? ‘Niet zoveel. Eerst die twee toppers tegen Bloemendaal en Rotterdam. Dan weten we écht waar we aan toe zijn in deze competitie.’