Het is nog lang niet beslist wie er maandag op ’t Kopje met de landstitel vandoor gaat. Pinoké en Bloemendaal maakten er zaterdagmiddag in hun eerste finaleduel een spektakelstuk van, maar eentje zonder winnaar (1-1).
Na afloop was er geen reden voor vreugde of feest. De eerste vier kwarten zaten erop, van de wedstrijd die acht kwarten duurt en uiteindelijk de kampioen van dit Hoofdklasse-seizoen oplevert. Meer dan 3000 toeschouwers werden op een stampvol complex van Pinoké beloond op een waar hockeyfeest.
Maar dat hockeyfeest liet wel even op zich wachten. Want de wedstrijd begon – net zoals de laatste halve finale van Pinoké tegen Kampong – later dan gepland. Dit keer was het een stroomstoring, waardoor de wedstrijd pas ruim een half uur later kon starten. De ploegen konden terug de kleedkamer in. Geen ideale start. En zeker niet voor een finale. Dat bleek direct bij Pinoké: Daan Bonhof speelde zo de stick van Roel Bovendeert in, Luca Wolff deed dat niet veel later bij Jorrit Croon. Maar het vizier van het Bloemendaal-duo stond niet voldoende op scherp om succesvol te zijn.
![](https://hockey.nl/wp-content/uploads/2023/05/WV2R0996-1024x683.jpg)
Boris Aardenburg werpt zich voor de uithaal van Thierry Brinkman tijdens het eerste finaleduel om de landstitel tussen Pinoké en Bloemendaal. Foto: Willem Vernes
Schitterende redding van Brinkman
Toch ging bij Bloemendaal ook niet alles vlekkeloos. Zeker niet toen de thuisploeg voor het eerst in de cirkel kwam en meteen een strafcorner haalde. Kinderlijk eenvoudig werd de voet van verdediger Teun Beins gevonden. De push van Alexander Hendrickx werd echter gekeerd door Maurits Visser. Toen Visser even later wel gepasseerd werd door het Belgische strafcornerkanon, stond daar op de lijn nog Thierry Brinkman. Terwijl heel Pinoké al juichte voor de 1-0, redde Brinkman schitterend. Althans, dat leek zo. Na afloop van het duel bleek dat de wereldredding mede mogelijk gemaakt werd door zijn rechtervoet. Maar dat had ook niemand op het moment zelf bij Pinoké scherp gezien.
Nota bene Dennis Warmerdam – die vorig seizoen nog voor de Steekneuzen uitkwam – had de openingstreffer voor Bloemendaal op zijn stick. Maar het leek wel of hij zijn oude club geen pijn wilde doen: de flats ging mijlenver – en snoeihard – over. Het was wat slordig bij de ploeg van coach Rick Mathijssen. Zeker toen ook de eerste corner van de bezoekers door Tim Swaen naast werd gepusht.
‘Van blokhut naar topclub’
Eigenlijk was het Pinoké dat op basis van het eerste half uur de meeste kans maakte op een doelpunt. De ploeg van coach Jesse Mahieu kreeg ook een reeks strafcorners, maar Visser had op iedere inzet een antwoord. De push van Hendrickx, de rebound van Sébastien Dockier en de reeks van drie pogingen van Miles Bukkens, toen de Belgische cornerschutter even niet binnen de lijnen stond.
Terwijl het Pinoké-lied ‘Van een blokhut naar een topclub’ van achter de goal van Visser klonk, was het spelbeeld in het derde kwart eigenlijk vergelijkbaar met de twee kwarten daarvoor. Pinoké was de betere, maar moest het vooral opletten voor de spaarzame, maar levensgevaarlijke, kansen van Bloemendaal. Bijvoorbeeld toen aanvoerder Jannis van Hattum de bal bij Beins inleverde en er vervolgens een grote kans voor Thierry Brinkman uitrolde. De kansen waren groot, maar aanzienlijk spaarzamer dan voor rust. Want geen enkele ploeg wilde averij oplopen in aanloop naar de tweede finale, de overige vier kwarten.
![](https://hockey.nl/wp-content/uploads/2023/05/WV2R2116-1024x684.jpg)
Vreugde bij Pinoké na de openingstreffer van Alexander Hendrickx tijdens de eerste finalewedstrijd om de landstitel tussen Pinoké en Bloemendaal. Foto: Willem Vernes
Zeven keer is scheepsrecht
De thuisploeg leefde op toen Floris Wortelboer met groen naar de kant moest. De twee minuten overtal leverde alweer een corner op. De zevende van de wedstrijd, maar nummer één uit de tweede helft. Zeven keer bleek in Amstelveen scheepsrecht: Hendrickx pushte snoeihard raak voor Pinoké. Een volledig terechte voorsprong.
Maar Pinoké moest direct in de overlevingsstand. Twee wat onhandige overtredingen van Boris Aardenburg en Miles Bukkens leverden achter elkaar groen op. Zo stond Bloemendaal inmiddels weer met elf en Pinoké met slechts negen man. Bloemendaal zette aan en versierde uiteindelijk zijn tweede strafcorner. De ploeg toverde na de misser van eerder, een variant uit de hoge hoed. Die was wel aan Arthur Van Doren besteed. Hij trok met zijn flats de stand in Amstelveen weer gelijk: 1-1.
De titelstrijd is daardoor nog lang niet gespeeld. Maandag op ’t Kopje (aanvang 16.00 uur) wordt duidelijk wie zich kampioen van Nederland mag noemen.
![](https://hockey.nl/wp-content/uploads/2023/05/WV2R2256-1024x683.jpg)
Bloemendaal viert de gelijkmaker van Arthur Van Doren in de eerste finalewedstrijd om de landstitel tussen Pinoké en Bloemendaal. Foto: Willem Vernes
Lees hieronder de hoogtepunten terug van de eerste finalewedstrijd om de landstitel in de Tulp Hoofdklasse Heren tussen Pinoké en Bloemendaal
1 Reactie
peter-de-ruiter
Raar dat Bakker na zijn uiterst warrige optreden vorige week weer staat opgesteld. En dan Van Bunge bij de dames...