Vorige week kreeg Roelant Oltmans een belletje of hij voor de derde keer in zijn loopbaan bondscoach van Pakistan wilde worden. Hij was – op zijn 71ste – op weg naar zijn zoveelste avontuur in het Aziatische tophockey. Maar na een bestuurlijke soap bleek het sprookje toch te mooi om waar te zijn. ‘Ik heb lang genoeg in Azië gewerkt om te weten dat dingen daar net even anders lopen dan hier.’
Veel had het niet gescheeld of Oltmans – vaak de ‘Dick Advocaat van het hockey’ genoemd – had op zijn oude dag een spraakmakende rentree gemaakt in het internationale tophockey. Hij was zelfs zo dichtbij een akkoord met de Pakistaanse hockeybond dat binnen- en buitenlandse media de afgelopen dagen al berichtten dat hij komende week, tijdens de WK-kwalificatie in Egypte (1-7 maart), aan het roer van The Green Machine zou staan. ‘Ik ontving van alle kanten al berichten van mensen die hadden gelezen dat ik weer bij Pakistan aan de slag zou gaan’, vertelt Oltmans, nuchter glimlachend. ‘Zelfs tot mijn kinderen aan toe.’
Het was misschien ook te mooi om waar te zijn. Oltmans die zelfs nu hij de zeventig is gepasseerd nog één keer aan de slag gaat als bondscoach van een Aziatisch land. Geen enkele Nederlandse trainer heeft in het Oosten zo’n indrukwekkend track record als hij. Hij coachte Pakistan op de Olympische Spelen van Athene in 2004, trok later naar India voor de Spelen van Rio de Janeiro in 2016 en keerde in 2018 terug bij Pakistan. Hij nam na een half jaar alweer ontslag en coachte Maleisië vervolgens op het WK in Bhubaneswar.
Ook vervulde hij er tal van andere functies, van technisch directeur tot teammanager. Zijn avontuur als bondscoach van Jong Pakistan, op het WK Onder 21 in Kuala Lumpur van 2023, leek het laatste hoofdstuk van zijn indrukwekkende loopbaan in Azië. Tot vorige week, toen zijn telefoon opnieuw rinkelde.
Oltmans promoveerde begin februari als assistent-trainer met Leiden naar de Hoofdklasse Zaal. Foto: Bart Scheulderman
Hotel geannuleerd, voorzitter weg
Aanleiding voor het belletje uit Pakistan was een bestuurlijke soap die zijn weerga niet kende. Begin februari vertrok het Pakistaanse nationale team naar Australië voor vier wedstrijden in de Pro League, een reis die eindigde in een logistiek drama. Bij aankomst bleek door een niet betaalde rekening het hotel te zijn geannuleerd. Urenlang bivakkeerden de spelers, van wie sommigen ook al problemen hadden met hun visum, op straat voordat er eindelijk een nieuwe accommodatie was geregeld.
Als klap op de vuurpijl eindigde de trip ook sportief in een ramp. Alle vier de wedstrijden, tegen Australië en Duitsland, werden kansloos verloren. Na de eerste acht Pro League-duels van dit seizoen heeft Pakistan nog altijd nul punten. Terug in eigen land werd duidelijk wie de rekening voor de dramatische reis kreeg gepresenteerd: zowel de voorzitter als de bondscoach kon zijn biezen pakken.
Wat volgde was een bestuurlijke en politieke chaos. Niemand minder dan de minister van Binnenlandse Zaken – tegelijkertijd voorzitter van de Pakistaanse cricketbond – greep tijdelijk de macht. Als interim-voorzitter had hij één missie: zo snel mogelijk een nieuwe bondscoach aanstellen voor de WK-kwalificatie van komende week. Zijn oog viel op Oltmans, de coach op wie Aziatische landen vaker zijn teruggevallen in tijden van crisis. In interviews met de Pakistaanse media sprak hij zijn naam zelfs al openlijk uit.
‘De wens om mij vast te leggen, kwam rechtstreeks uit de spelersgroep’, vertelt de voormalig bondscoach van Oranje. ‘Ik ken een groot deel van de jongens nog van het jeugd-WK in Maleisië. Dat zij wilden dat ik terugkwam, vond ik prachtig om te horen. Ik heb een zwak voor ze.’
Op het jeugd-WK van 2023 in Kuala Lumpur was Oltmans bondscoach van Jong Pakistan. Foto: Will Palmer/WorldSportPics
WK-kwalificatie
Oltmans staat sinds drie jaar onder contract als assistent-trainer bij Leiden in de Promotieklasse. Fulltime de mannen van Pakistan onder zijn hoede nemen, was voor hem geen optie. Hij wil de club waar hij 45 jaar geleden zijn eerste voetstappen in zijn lange trainersloopbaan zette niet in de steek laten. Wel bedong hij dat hij de ruimte krijgt voor een eventueel kortlopend project, waar dan ook ter wereld. Een klus zoals deze.
‘Ik kan en wil de komende maanden niet fulltime in Pakistan zijn. Maar ik stond er wel voor open om het nationale team te coachen tijdens de WK-kwalificatie. Dat duurt maar een week. Het zou betekenen dat ik slechts één wedstrijd met Leiden zou missen, de inhaalwedstrijd van volgende week zondag tegen SCHC. Daar waren we met de club wel uitgekomen.’
In 2018 stapte Roelant Oltmans na een half jaar op als bondscoach van Pakistan. Foto: Willem Vernes
‘Ik heb totaal geen hard feelings over dit hele verhaal’
Niets leek zijn zoveelste klus in Azië dus nog in de weg te staan. Maar het verhaal nam plotseling een bizarre wending. Nog voor de interim-voorzitter zijn slag kon slaan en Oltmans binnenhaalde, verdween hij alweer van het toneel, na hooguit drie, vier dagen.
Een nieuwe interim-voorzitter nam het stokje van hem over. Hij bleek minder gecharmeerd van Oltmans en koos voor een andere kandidaat: de Pakistaanse oud-international Khawaja Junaid. Weg was zijn kans op een spraakmakende rentree in het Aziatische tophockey. Een kans die nu misschien nooit meer komt, al weet je het met Goldmans, een bijnaam die stamt uit de jaren negentig, natuurlijk nooit.
Zelf bekijkt hij het met een zekere berusting. Oltmans weet als geen ander: een deal in Pakistan is pas rond als de handtekeningen zijn gezet. ‘Ik heb totaal geen hard feelings over dit hele verhaal’, zegt hij nuchter. ‘Ik heb lang genoeg in Azië gewerkt om te weten dat dingen daar net even anders lopen dan hier. Zo gaat het nu eenmaal.’
Maar toch: bestaat er écht geen kans meer dat hij op zijn 71ste Pakistan naar het WK in Nederland en België loodst? Glimlachend: ‘Nee, het gaat echt niet gebeuren.’
Wat vind jij? Praat mee...
Je moet inloggen om een reactie te kunnen plaatsen.