Sabel zwaait af bij Pinoké: ‘Ik wilde stoppen op ons hoogtepunt’

Negen seizoenen geleden begon Daan Sabel aan zijn avontuur bij de vrouwen van Pinoké, waarmee hij naar de Hoofdklasse promoveerde en die hij vorig jaar naar de top drie van Nederland leidde. Zijn houdbaarheidsdatum leek oneindig. Maar aan het eind van dit seizoen sluit hij het hoofdstuk toch af. ‘Ik wilde het moment vóór zijn dat mensen zouden zeggen: hij is een jaar te lang doorgegaan.’

Toen Sabel negen jaar geleden begon als assistent, was hij dertig. Als hij aan het eind van dit seizoen vertrekt, is hij 39. Zijn hele leven als dertiger heeft zich dan voltrokken in het Amsterdamse Bos, langs de lijn bij de Steekneuzen. ‘Ik kan me nog geen leven zonder Pinoké voorstellen’, zegt de langstzittende coach in de Tulp Hoofdklasse Dames. ‘Het persbericht waarin mijn vertrek werd aangekondigd, voelde als een rouwadvertentie.’

Zijn avontuur begon in 2017, als assistent van Hans Oostindie, waarna Pinoké in zijn eerste seizoen direct naar de Hoofdklasse promoveerde. Twee jaar later nam Sabel het roer over, waarna het team al snel uitgroeide tot een stabiele subtopper. In 2023 won het de landstitel in de zaal, een jaar later volgde de Europese titel in de B-divisie. Maar het hoogtepunt kwam vorig seizoen: met een derde plek in de competitie bereikten de Steekneuzen de play-offs. Een luxe die de club nog nooit had gekend. Het is bovendien uiterst zeldzaam: een team dat na acht jaar onder dezelfde coach geen barstjes vertoont, maar juist zijn topniveau aantikt.

Negen seizoenen geleden begon Daan Sabel aan zijn avontuur bij de vrouwen van Pinoké. Foto: Bart Scheulderman

Sommige speelsters hebben mij al zeven, acht jaar als coach. Ze zijn nieuwsgierig naar een nieuwe energie, een andere stem. Daan Sabel

Sabel vertelt dat het bestuur hem wilde belonen met een nieuw tweejarig contract. ‘In eerste instantie stond ik daar wel voor open’, vertelt hij. ‘Maar in de winter realiseerde ik me: dit is het moment om te stoppen.’

Openhartig vertelt hij hoe na lang wikken en wegen zijn beslissing tot stand kwam. ‘Aan de ene kant dacht ik: hoeveel mooier kan het nog worden? Wat moeten we nog presteren om het bereiken van de play-offs te overtreffen? Tegelijkertijd wilde ik vertrekken vóór het moment dat het misschien een beetje begint tegen te vallen. Dat mensen zeggen: je bent een jaar te lang gebleven. Ik wilde stoppen op ons hoogtepunt.’

De ervaren keepster Kiki Gunneman (30), die er al bij was toen Sabel negen jaar geleden begon, zei onlangs tegen hem dat zijn boodschap na al die jaren misschien minder aankomt. Dat zette hem aan het denken. ‘Sommige speelsters hebben mij al zeven, acht jaar als coach. Ze zijn nieuwsgierig naar een nieuwe energie, een andere stem. Hetzelfde speelde bij mij’, vertelt Sabel. ‘Langzaam ontstond de vraag: hoe lang gaan we nog met elkaar door? Toen wist ik: dit is het moment om te stoppen. Het feit dat die discussie langzaam maar zeker op gang kwam, was voor mij het signaal om de knoop door te hakken.’

Voor het eerst in de clubgeschiedenis haalde Pinoké vorig seizoen de halve finale van de play-offs, waarin het werd uitgeschakeld door SCHC. Foto: Bart Scheulderman

De komst van Delfina Merino sloeg hij af

Sabel laat een stabiel team achter, een wereld van verschil met de steeds veranderende ploeg die hij negen seizoenen geleden aantrof. Elk jaar vertrok de helft van de selectie en begon het bouwen opnieuw. De stap naar de subtop was voor het traditionele vreemdelingenlegioen te groot. Het team vocht vooral tegen degradatie.

Op een A4’tje schreef Sabel destijds zijn visie, die van Pinoké een stabiele subtopper in de Hoofdklasse moest maken. ‘We wilden een herkenbaar team smeden, met zoveel mogelijk Nederlandse speelsters. Liefst uit de omgeving van het Amsterdamse Bos, zodat ze op de fiets naar de club konden komen. En met zoveel mogelijk speelsters uit de eigen jeugd.’

Typerend voor zijn langetermijnvisie is een anekdote uit 2022, toen Argentijns international Delfina Merino, voormalig beste speelster ter wereld, zich bij Pinoké aanbood. Sabel sloeg haar aanbod af. Ze zou zeker een directe versterking zijn geweest, maar op de lange termijn blokkeerde haar komst de ontwikkeling van een typische Pinoké-aanvalster als Kari Stam. Een keuze die zich uitbetaalde: binnen een paar jaar groeide Stam uit tot clubtopscorer aller tijden. ‘Het mooiste vind ik niet dat we de play-offs hebben gehaald’, zegt hij, ‘maar de manier waarop we dat hebben gedaan.’

Daan Sabel in 2022 met aanvaller Kari Stam, die uitgroeide tot clubtopscorer aller tijden. Foto: Bart Scheulderman

Een overstap naar de mannen lijkt voor de hand te liggen

Nu het hoge woord over zijn vertrek eruit is, richt Sabel zijn blik op de toekomst. Hij heeft nog niet besloten wat hij gaat doen. Vorig seizoen lonkte een overstap naar Amsterdam, maar de club koos uiteindelijk voor Jesse Mahieu. Werken in de top drie, met internationals om zich heen en strijden om de landstitel, blijft hem trekken. Alleen: Den Bosch, SCHC en Amsterdam zijn al bezet.

‘Ik wil mezelf weer helemaal opladen. Echt iets nieuws doen. Ik zie mezelf niet snel instappen bij een andere vrouwenploeg om ze weer richting de play-offs te brengen. Dat heb ik de afgelopen jaren al gedaan. Ik wil juist een nieuw traject beginnen’, zegt Sabel, die nog altijd bondscoach is van Nederlands Meisjes Onder 18.

Een overstap naar de mannen lijkt voor de hand te liggen, al sluit hij niets uit. ‘Het coachen van een mannenteam lijkt me heel tof. Dat is weer totaal iets anders. Ik sta overal voor open: hoofdcoach, assistent, Hoofdklasse, Promotieklasse. Ik ga er rustig over nadenken en kijken wat er op mijn pad komt.’

Volgende week zondag begint hij met Pinoké aan de tweede competitiehelft, de laatste onder zijn leiding. Het sprookje van vorig seizoen herhalen, wordt moeilijk. Het team staat vijfde, zes punten achter de top vier. ‘Hopelijk staan we rond Pasen op drie, vier punten’, zegt hij. ‘Als we het nog spannend kunnen maken, tot één of twee wedstrijden voor het einde, vind ik het geslaagd. Ik hoop dat we mijn tijdperk bij Pinoké op een waardige manier afsluiten.’