Ze was bijna twee jaar in Australië, waar ze voor Adelaide Fire – een club uit het zuiden van dat land – haar laatste hockeykunsten liet zien. Maar oud-international Margot van Geffen (36) was nog maar net terug in Nederland toen ze plotseling langs de lijn stond bij Tilburg. Tijdens haar debuut als assistent-coach pakte ze in de degradatiekraker tegen Oranje-Rood direct een punt.
Toen Mikki Roberts in de slotminuut met haar tweede strafcorner van de middag de gelijkmaker binnenschoot (2-2) in Eindhoven, sprong Margot van Geffen een gat in de lucht. Met een headset op haar hoofd en een donkerblauwe trainingsjas om haar schouders – die ze door de felle zon al snel in de dug-out had gedumpt – leek het alsof ze al jaren thuishoorde langs de lijn. Maar niets is minder waar. Pas afgelopen dinsdag kreeg de voormalige ijzervreter van Oranje een belletje van het Tilburgse bestuur. Donderdag stond ze voor het eerst op het trainingsveld. Tel daar de training van vrijdag en de kraker van zondag bij op en haar teller met de huidige selectie van Tilburg staat voorlopig op drie momenten.
‘Ik kom zo, we moeten eerst nog even verzamelen in de kleedkamer’, zegt Margot van Geffen terwijl ze het veld afloopt. De gezichten bij Tilburg staan zuur, zelfs na de ultralate gelijkmaker. Wat hadden ze graag gewonnen van aartsrivaal Oranje-Rood. Het gat met de ploeg uit Eindhoven bedroeg zondagochtend drie punten en bleef dat een paar uur later ook. Als het veld inmiddels wordt overgenomen door de mannen van OR en Laren, keert Van Geffen terug. ‘Ik ken de teamprocessen nog niet. Blijkbaar hadden we in het kringetje op het veld al afgesloten. We hoeven niet meer naar de kleedkamer’, lacht ze.
Weer een oud-international die in komt vliegen
Een fout die je alleen in je eerste week bij een nieuwe werkgever maakt. Toch zijn de verwachtingen hoog. Opnieuw stunt de club met het aantrekken van een oud-international met echte Tilburgse roots – net als Ireen van den Assem, die in het voorjaar van 2024 aansloot als fulltime assistent van Maartje Paumen. Van den Assem en Van Geffen begonnen allebei hun hockeycarrière op de velden van Forward, een van de clubs waaruit HC Tilburg is ontstaan. Met Van den Assem langs de lijn wist de Brabantse ploeg zich via de play-outs tegen Victoria te handhaven in de Hoofdklasse. Zij volgde destijds Ageeth Boomgaardt op, die verplicht moest vertrekken. Ditmaal was het assistent Gaby van Hout die begin deze week besloot te stoppen.
Margot van Geffen. Foto: Bart Scheulderman
‘Ik kreeg dinsdag al meteen een belletje’, vertelt Van Geffen. ‘Of ik diezelfde avond al op het veld kon staan’, lacht ze. Dat lukte niet, maar ze had wel oren naar het aanbod. Donderdag begon ze aan haar (tijdelijke) nieuwe baan.
‘Ik denk dat ze via via gehoord hebben dat ik weer terug ben uit Australië. De timing was goed, want ik heb nog niet zoveel te doen’, grijnst ze. Samen met haar vriend is ze ongeveer drie weken terug in Nederland, na bijna twee jaar weg te zijn geweest. Een avontuur Down Under waarin ze de wereld wilde zien en speelde in de Hockey One League. ‘Ik heb nog geen baan en dat soort dingen, dus ben redelijk flexibel. Ze hebben vast gedacht: we kunnen het altijd proberen.’ Haar eerste week op het trainingsveld combineerde ze meteen met flink wat regelwerk. Ze is bijna rond met een nieuwe baan, krijgt per april de beschikking over een appartement in Tilburg en is inmiddels in verwachting van haar eerste kindje. Een blijde boodschap die ze afgelopen week via haar socials met de wereld deelde – een van de redenen dat ze samen met haar vriend iets eerder terugkwam dan gepland.
‘Wat is dit stressvol zeg’
Toch is ze na de wedstrijd vooral aan het uitpuffen: van het plotselinge lentezonnetje, maar vooral van de spanning op het veld. ‘Wat is dit stressvol zeg’, lacht ze. ‘Als coach kun je wat roepen en aanwijzingen geven, maar dat is het dan ook. Het was natuurlijk ook niet zomaar een potje. Ik ben blij dat ik ben ingestapt.’
Coach Rémi Talma en assistent Margot van Geffen. Foto: Bart Scheulderman
Ze heeft gelijk: de wedstrijd tussen Oranje-Rood en Tilburg is niet alleen een derby, maar vaak ook een degradatiestrijd, een confrontatie die eerder al veel emoties losmaakte. Ook zondag was dat meteen duidelijk: beide ploegen gaven elkaar geen centimeter ruimte. Mikki Roberts opende de score met de allereerste strafcorner, maar nog geen kwartier later zorgde Margje van der Loo met een perfecte counter – begonnen uit een mislukte Tilburgse corner – voor 1-1. Vier minuten voor tijd leek Thirsa Kho, opnieuw uit een strafcorner, de overwinning naar Eindhoven te brengen. Maar in de allerlaatste minuut pushte Roberts haar tweede van de middag binnen en redde Tilburg een belangrijk punt.
‘We begonnen goed’, begint Van Geffen haar analyse. ‘Met goede druk en een snelle goal. Maar toen kwam die counter. Dan denk je wel: shit. We stonden zo goed en nu staat het ineens 1-1. Dat voelde onterecht’, vertelt ze. ‘Daarna waren we het een periode lang kwijt. Het vuurtje was te lang uit. Pas na de tegentreffer herpakten we onszelf weer. Maar de tussenperiode dat we het vuurtje kwijt waren, dat moeten we sneller oppakken. Vooral als hekkensluiter’, vindt ze. Toch is ze tevreden. ‘We hebben ons goed teruggevochten. Uiteindelijk ben ik blij met een punt.’
Een mooie uitdaging: is coachen iets voor haar?
Ze praat al als een echte coach. Dat is ook niet gek, met al haar ervaring. ‘Toch is dit voor mij een mooi moment om te kijken of het iets voor me is.’ Als ze eerlijk is, heeft ze even getwijfeld toen ze gebeld werd. ‘Ik dacht wel: jezus. Dan ga ik er wel weer helemaal in. Duik ik vol de Hoofdklasse in. Ik vond het ook wel lekker om nog twee, drie maanden geen verplichtingen te hebben. Maar ik heb alweer dingen af kunnen zeggen.’ Toch was de kriebel er meteen. ‘Maar ik vind het hartstikke leuk. Ook al waren het maar drie dagen. Ik hou er ook van. Ze staan onderaan, maar er zijn nog genoeg momenten om punten te pakken. Het is gewoon een heel mooie uitdaging. Ook voor mij. Misschien denk ik straks wel: nou, mooi geweest. Hockeyen vond ik leuk, maar dit is niks.’
Margot van Geffen en haar vriend Bram verwachten eind van de zomer hun eerste kindje. Foto: Instagram Margot van Geffen
In Australië volgde ze vooral wat haar oude clubs, Den Bosch en HGC, deden. Ze bekeek uitslagen en checkte de stand. ‘Dat was het eigenlijk ook. Ik heb geen wedstrijd gezien, was echt helemaal uit de Hoofdklasse. Dat was ook niet moeilijk. Wedstrijden volgen was sowieso lastig met het tijdsverschil, en er waren zoveel andere leuke dingen te doen. Ik koos liever voor een dagje strand dan een potje kijken.’ Daarom stond afgelopen week vooral namen oefenen op het programma. ‘Ik kende Mikki al en wist wie Carmen Victoria was. Zij speelde vroeger in de jeugd van Den Bosch.’
Het namenrondje op de training van donderdag was dus broodnodig, en ook de oud-international stelde zich netjes voor. ‘Of het nodig was? Ik heb geen idee’, lacht ze. ‘Het zijn ook jongere meiden, dus misschien waren mijn jaren net te laat.’ Bescheiden, zeker voor iemand met 265 interlands voor Oranje en een gigantische prijzenkast met twee olympische gouden plakken erin.
Van Geffen degradeerde met Forward uit de Hoofdklasse
Die ervaring wil ze optimaal benutten om haar periode bij Tilburg niet hetzelfde te laten eindigen als haar laatste seizoen als broekie bij Forward. In de zomer van 2008 degradeerde ze uit de Hoofdklasse en vertrok ze naar Rotterdam. ‘Laten we hopen dat dat mijn enige degradatie hier was’, lacht ze. Ze gaat er de komende maanden volop van genieten. ‘Volgend seizoen staat in het teken van de kleine’, zegt ze met een stralende glimlach. ‘Maar wie weet wat daarna nog komt.’
Mikki Roberts met de gelijkmaker in de slotminuut. Foto: Bart Scheulderman
Wat vind jij? Praat mee...
Je moet inloggen om een reactie te kunnen plaatsen.