Zaakwaarnemer Guido Albers: vanaf Schiphol rechtstreeks naar het Wagener

Wesley Sneijder of Frank de Boer kan altijd als inkomende oproep in zijn telefoonscherm verschijnen, maar anders doet de drukbezette spelersmakelaar Guido Albers, de vader van Felice, zoveel mogelijk zijn best om op zondagmiddag langs het hockeyveld te staan. ‘Het interesseert me niet als ik om 3.00 uur mijn bed uit moet om mijn vlucht naar Schiphol te halen. Als ik maar om 12.45 uur in het Wagener Stadion ben.’

Twee uur lang had de Amsterdamse zaakwaarnemer onlangs in de auto naar Antwerpen gezeten, om zijn dochter een oefenduel in het tenue van Jong Oranje te zien spelen. Maar uitgerekend toen de wedstrijd op het punt van beginnen stond, begon zijn telefoon weer eens te rinkelen. Niet opnemen zat er in deze belangrijke periode van de transferwindow helaas niet in. De fotocamera waarmee Albers al jarenlang de belangrijkste momenten van zijn dochter en haar teamgenoten vastlegt, kon uiteindelijk de hele middag in de tas blijven.

‘Ik had al m’n spullen bij me om foto’s te maken, maar toen kreeg ik dat telefoontje over die transfer. Dat móést ik dat moment afhandelen. Ik was helemaal naar België gereden, maar ik heb geen minuut van de wedstrijd gezien. Ik heb ook nul foto’s gemaakt. Ja, eentje. Na afloop.’

Guido Albers aan het fotograferen tijdens het onlangs gespeelde EK-21 in Valencia. Foto: David Aliaga/Get Ready Images

Van het WK vrouwenvoetbal naar het Wagener Stadion

Albers probeert in zijn drukke bestaan als zaakwaarnemer van onder meer Wesley Sneijder, Frank de Boer en Donny van de Beek zoveel mogelijk tijd vrij te maken voor het hockey. Tijdens het onlangs gespeelde WK vrouwenvoetbal bezocht hij op een zaterdagmiddag eerst de kwartfinale van de Oranjeleeuwinnen tegen Italië in Valenciennes (Noord-Frankrijk). Daarna reed hij linearecta door naar Limburg, waar hij ’s avonds een hapje at in Meerssen met de gezinnen van twee voetbalcoaches. Na in Limburg te hebben overnacht, stond hij zondagochtend alweer langs de lijn in Duitsland, voor een oefenwedstrijd van Jong Oranje. En dat duel viel toevallig zó gunstig dat hij ’s middags alweer bij het volgende sportevenement op de tribune zat: de finale van de Pro League in het Wagener Stadion. Net op tijd.

Het is het leven van de man die regelmatig op zondag in het buitenland erg vroeg is opgestaan zodat hij op tijd terug naar Schiphol kon vliegen, om om 12.45 uur in het Wagener Stadion te zijn om zijn dochter te kunnen zien hockeyen.

‘Die vroege vluchten heb ik vaak genomen. Als het me lukt om naar hockey te kunnen gaan, dan ga ik. Ik vind het een prachtige sport. Ik bezoek niet alleen wedstrijden van mijn dochter, maar ook van andere teams in de Hoofdklasse. SCHC-Den Bosch is zo’n wedstrijd die ik laatst heb gezien. Rijd ik op zondag naar Bilthoven toe. Allemaal leuke mensen daar. Hartstikke gezellig. Daarna ben ik naar de Kuip gegaan. Voor de afscheidswedstrijd van Giovanni van Bronckhorst. Ook leuk. Dat maakt mijn dag helemaal compleet.’

Een jonge Felice Albers tijdens de Olympische Spelen van 2012 in Londen naast Margot van Geffen, die op 9 juni 2019 ook in het veld stond toen Albers debuteerde voor het Nederlands elftal. Foto: Guido Albers

Zat ik allerlei video’s te kijken van hoe je bepaalde oefeningen moet doen. Dan zei ik tegen Fé: doe jij het effe voor in de tuin. Anders sta ik voor joker. Guido Albers over zijn tijd als coach van Felice

Als ‘man uit het voetbal’ maakte Albers kennis met het hockey toen Felice in de jeugd bij Qui Vive ging spelen. Ze was een jaar of zeven toen haar team een coach nodig had. Albers wierp zich op als bereidwillige ouder. ‘Terwijl ik nog nooit een stick in m’n handen had gehad. De eerste keer dat ik ‘m vasthield, hield ik ‘m als een ijshockeystick vast. Ik werd meteen uitgelachen.’

Zonder enige kennis van zaken – hij had alleen ervaring met het geven van voetbaltraining – maar vol goede moed begon Albers enthousiast aan zijn klus als coach van zijn dochter, die jaren later in Oranje zou debuteren. Maar dat was toen nog verre van een zekerheid. Haar coach zat namelijk het internet af te struinen, op zoek naar hockeytrainingen die hij makkelijk kon uitleggen. Lachend: ‘Zat ik allerlei video’s te kijken van hoe je bepaalde oefeningen moet doen. Dan zei ik tegen Fé: doe jij het effe voor in de tuin. Anders sta ik voor joker. Want ik kan helemaal niet hockeyen. Maar een bal stoppen of slaan is natuurlijk wel belangrijk. Dus dat liet ik een andere vader voordoen, die zelf hoog had gehockeyd.’

‘Ik was vooral met de structuur bezig. Ik had bedacht: in welke teamsport je ook coacht, je wilt altijd een overtal creëren. Dát is waar het om gaat. Ik moest er dus voor zorgen dat ze iemand konden passeren. Niet alleen de meiden die snel waren, maar iedereen uit het team. Dus wat deed ik? Eén-tegen-één-oefeningen. Alleen maar! En het werkte. Op een gegeven moment had ik tien speelsters in het veld staan die initiatief namen.’

Ik riep blijkbaar zó hard dat m’n vrouw tegen me zei: we staan langs een hóckeyveld, hoor.

Albers moet er zelf om lachen. Het jaar daarop kwam Felice in een team terecht dat wel over een coach beschikte, waardoor zijn begeleidende rol was uitgespeeld. Hij was gewoon weer vader. En dat was in het hockey toch net iets anders dan in het voetbal, ontdekte hij. Op een dag las hij op de website van Pinoké het verontrustende bericht dat een ouder langs de lijn weer veel te veel lelijke dingen naar de scheidsrechter had geroepen. Albers was vanuit het voetbal wel wat krachtermen gewend, maar nu keek hij toch vreemd op. Dat bericht ging over hem!

‘Tja, dat was stom van me. Ik had het niet moeten doen. Ik was zo’n fanatieke voetbalvader die bij het keurige hockey veel te hard stond te schreeuwen. De bal was uit, de scheidsrechter zag het niet, daar kwam een doelpunt uit voort en daar zei ik wat van. Alleen deed ik dat blijkbaar zó hard dat m’n vrouw tegen me zei: we staan langs een hóckeyveld, hoor. Toen heb ik die camera maar gekocht. Ik moest afleiding hebben. Sinds die dag heb ik nooit meer wat tegen de arbitrage gezegd. Ik ben van een schreeuwende vader een fotograferende vader geworden en ik maak foto’s voor het hele team.’

Tijdens de Olympische Spelen van 2012 in Londen ging Felice Albers ook op de foto met Lidewij Welten, die op 9 juni 2019 ook in het veld stond toen Albers debuteerde voor het Nederlands elftal. Foto: Guido Albers

Ontmoeting met Maartje Paumen

Langzamerhand begon Albers zich steeds meer thuis te voelen in de hockeywereld. Het was tijdens de wedstrijd Roda JC-Ajax dat hij opeens de hand schudde van een vrouw die hij herkende als Maartje Paumen. ‘Felice was toen net landskampioen geworden met Amsterdam Meisjes C. Ik vroeg aan Maartje of ze een videoboodschap wilde inspreken voor het team van m’n dochter. Ze zei toen: nou, ik wil haar best feliciteren, maar het woord Amsterdam ga ik niet zeggen. Haha, ik wist helemaal niet hoe gevoelig dat lag.’

Albers en Paumen hielden sindsdien contact. Uiteindelijk haalde hij de tweevoudig Wereldspeelster van het Jaar over om zich als eerste hockeyster aan te sluiten bij zijn bedrijf Players United, dat tot die tijd alleen voetballers begeleidde. Sindsdien is Players United het management van acht andere hockeyers gaan doen: Lidewij Welten, Robbert Kemperman, Margot van Geffen, Anne Veenendaal, Ginella Zerbo, Thierry Brinkman, Jip Janssen en Kitty van Male. Players United – of eigenlijk zijn de niet-voetballers sinds kort ondergebracht in Athletes United – gaat mee naar de contractbesprekingen, denkt mee over de commerciële mogelijkheden van de spelers en is beschikbaar voor andere vragen.

Guido Albers. Foto: David Aliaga/Get Ready Images

‘Ik vind het prachtig om te zien met hoeveel intrinsieke motivatie en het aantal trainingsuren per week de heren en dames in de Hoofdklasse met hun sport bezig zijn zonder daar top voor betaald te worden. Ze doen het puur uit passie voor hun sport. Dan stel ik graag mijn backoffice ter beschikking om een aantal spelers en speelsters te helpen om het maximale uit hun carrière te halen’, zegt Albers.

‘Ik weet dat er naar mij gekeken word van: daar heb je die bekende vader weer die overal zijn gezicht laat zien. Maar ik doe het vanuit goeie wil. Vanuit liefde voor de sport. Felice wil één ding niet: dat de schijn wordt gewekt dat ze door haar vader geholpen wordt. Dat heeft ze vanaf dag één irritant gevonden. Dat begrijp ik heel goed. Ze is op eigen kracht zo ver gekomen. Laat dat duidelijk zijn.’


17 Reacties

  1. albertmonpellier

    albertmonpellier

    Prachtig verhaal! Echt heerlijk om te lezen.

  2. Maartje1988

    Maartje1988

    Behalve dat dit een beetje een flauwekul verhaal is (waarom moet deze meneer op hockey.nl) vergeet meneer Albers ook per ongeluk te vermelden dat hij ook de manager is van de bondscoach. Dat hij samen met de bondscoach alles rondom zijn dochter controleert en zo ook mede bepaalt wie er in Oranje terecht komen. Dat meiden in Oranje zich daarom geïntimideerd voelen en niet meer kritisch durven te zijn. Dat bondscoaches die kritisch durven te zijn de laan uit worden gestuurd of gewoon weggepest. Dat er door dit duo een sfeer van intimidatie heerst bij de dames.

  3. pacoh

    pacoh

    @Maartje1998. Als het waar is wat je zegt dan heeft de KNHB een groot probleem. Alle schijn van neutraliteit is dan weg. het bewijs is trouwens hier. https://playersunited.com/hockey/ Player United hockeyafdeling samen met Marlies Ezechiels

    1. Boearco

      Boearco

      Er zijn meer ouders met een dochter in het Nederlands die veel invloed hebben.

  4. loper

    loper

    Tsja .Op zich zelf een leuk zomers artikel . Maar nu ik het lees lijkt mij het verstandiger voor Annan (en KNHB) om alle schijn te vermijden deze band met dit bureau stop te zetten . Vroeg of laat kan hier gedonder uit ontstaan en in het kader van preventieve integriteit kan je hier beter mee stoppen. Ik ben overigens niet zo dol op bloedbanden tussen spelers en spelersmakelaars .Moeten betrokkenen zelf maar over nadenken.

  5. edraket

    edraket

    De NL selectieteams worden voornamelijk samengesteld op basis van dubbele petten van coaches/trainers, geldschieters met een reden, ons-kent-ons, en de bruine arm. Spelen in Oranje is te vaak niet gebaseerd op kwaliteiten en echt talent. Dit zorgt ervoor dat een groot aantal talenten simpelweg niet het (internationale) podium krijgt. De afkeer van de KNHB selectieteams wordt hierdoor steeds groter. Al jarenlang dezelfde selecties; het zijn echte elite teams. Het is bijna onmogelijk om op objectieve gronden door de ballotage te komen... Het is niet raar dat het winnen van de belangrijkste internationale toernooien steeds moeilijker en zeldzamer aan het worden is.

    1. MIck

      MIck

      Haha ik ben geen fan van beide bondscoaches maar laten we nou niet doen of of het Ned dames of herenteam zijn samengesteld op basis van dubbele petten van coaches/trainers en geldschieters met een reden ons kent ons. Beide selecties bestaan uit de beste spelers en speeltsters en natuurlijk kan je discussiëren over waarom die wel en die niet maar de beste spelers/speelsters spelen in Oranje.

    2. edraket

      edraket

      Mick, dit begint natuurlijk al bij de junioren. De NL junioren teams zijn de aanvoer voor het grote Oranje. Talent dat niet door de ballotage van deze junioren selecties komt, komt zelden meer in aanmerking. Bij het grote Oranje kiezen ze dan wellicht de besten uit de NL junioren “elite” selecties, maar dat zijn helaas niet de sterkst mogelijke selecties. Wij van WC eend...

  6. MIck

    MIck

    Ed, hou op het probleem In Ned is dat we na 1 of 2 goede wedstrijden iemand al bombarderen tot een talent. Het Ned dames en hereneam bestaat gewoon uit de beste spelers en speelsters en de nummers 16 tot en Met 18 van de selecties kan je over discusseren.

  7. Maartje1988

    Maartje1988

    @loper Nu de banden met het bureau van deze meneer verbreken is natuurlijk een schijnoplossing nadat al het kwaad bij de meiden van Oranje al is geschied. Dat heeft dus niets met preventieve integriteit te maken. Er is al jaren niet integer gehandeld en het zal de relatie tussen Albers/Annan op de achtergrond natuurlijk niet veranderen. Een oplossing zou bijvoorbeeld zijn om een vertrouwenspersoon te benoemen die met (ex)trainers en begeleiders, sollicitanten, niet geselecteerden en andere relevante personen, in contact zou treden. Of beter nog een anoniem meldpunt integriteit. Ondanks de angst die er zal zijn bij insiders om zich uit te spreken (nogmaals er is een aanzienlijke sfeer van heftige intimidatie) is de bond dit aan zichzelf en haar leden verplicht. Of een onafhankelijke onderzoeker. Wat er allemaal is voorgevallen en bekokstoofd door hen is ronduit onthutsend. Wie wegkijkt wordt met rust gelaten en wie meedoet wordt beloond, bijvoorbeeld met baantjes bij de bond enzo. Kwaliteit is daarbij van ondergeschikt belang. Wie kritisch is wordt gekielhaald.

    1. jonathan

      jonathan

      Maartje, ik vind je onthullingen erg heftig maar niet met bewijs onderbouwd. Het lijkt er zelfs op als of jij zelf een baantje bent misgelopen en nu je gal spuwt. Dat deze man een makelaardij heeft in sporters is al heel lang bekend en het selecteren van spelers zal echt wel op talent, mentaliteit en sociaal gedrag gebeuren. Ben het echter wel met je eens dat er bij de bond wel een cultuur heerst van ons kent ons in het verdelen van de baantjes als manager etc. Maar waar gebeurd dat niet??

  8. albertmonpellier

    albertmonpellier

    Jeetje wat een negatief geblaat is dit allemaal! Het is gewoon een mooi en rijk luxe probleem! Andere landen zouden willen en hopen dat zij zoveel spelers hebben met aanleg in deze bijna (heilige) sport voor velen. Gewoon niet zeuren en genieten. Laf aanvallen met vervelende op niet onderbouwde commentaar langs de lijn raakt kant nog wal! Als er daadwerkelijk zo’n sfeer zou hangen bij het Nederlands team zoals men hier schrijft, klopt totaal niet bij het beeld wat er geschetst wordt door personen die ergens een frustratie hebben. Het lukt niet om gerenommeerde en sterk in hun schoenen staande van hun stuk te brengen. Weet je..?🤔dan gaat men maar slap en onkundig ouwehoeren! De bondscoach wannabes ga maar een wespennest coachen en hoop maar dat je geen prikken krijgt! 🐝 🐝 🐝 🐝

    1. Paul Opgenhaffen

      Paul Opgenhaffen

      Hier valt geen touw aan vast te knopen. Onleesbaar

  9. Popov0702

    popov0702

    Ik lees hierin slechts een vader die er alles aandoet om z’n dochter te zien spelen. Daar mogen heel veel ouders een voorbeeld aannemen

    1. jonathan

      jonathan

      Popov0702, tof bericht!!!! Inderdaad leuk om te lezen hoe trots een vader op zijn dochter kan zijn.

  10. conegut

    conegut

    Maartje, wat een verhaal. Absoluut onzin, in het voetbal zie je dit heel vaak, manager van de coach heeft ook heel vaak spelers onder zich. De manager heeft meer mensen onder zich en die komen echt niet allemaal in het Nederlands team. Stop dus lekker met die zwart makerij. Gebaseerd op je eigen gevoel.

  11. yvette-moll

    yvette-moll

    Wat een negativiteit van allerlei anonieme mensen met aliassen! Dit is gewoon een mooi en oprecht bericht over een betrokken enthousiaste vader die ook nog eens veel op topsport gebied doet. Ik geloof er geen snars van dat Alyson Annan zich laat beïnvloeden. Als je Alyson een beetje kent en volgt, weet je wel beter. Zij is een topcoach en een van de meest succesvolle hockeysters ter wereld. Bovendien is zij een zeer eigenzinnige, onafhankelijke vrouw die haar verstand gebruikt. Laten we trots zijn op hetgeen Alyson met onze dames bereikt in het internationale hockey. En laten we blij zijn met leuke vaders als Guido Albers die zijn dochter down to earth opvoedt en met Felice die het allemaal op haar eigen kracht heeft bereikt. Zij is een groot talent met een enorme drive. Kijk hoe zij speelt en naar haar mentaliteit. Dat zegt genoeg! Yvette Moll (dat is dus mijn naam en geen alias)


Wat vind jij? Praat mee...