‘In de D moet je drie keer per week trainen, als je iets wilt bereiken’

Naar aanleiding van de discussies over het opleiden van jonge talenten vroeg hockey.nl naar de visie van Robbert-Jan de Vos en Angela Veeger, respectievelijk hoofd jeugdopleiding bij Den Bosch en bij Groningen. Zij vinden dat je in de D’tjes al wel drie keer per week moet trainen, in tegenstelling tot eerdere meningen van talentcoördinator Gerold Hoeben en verenigingsdeskundige Lutger Brenninkmeijer op deze plek.

Talentcoördinator Gerold Hoeben vertelde dat twee keer gericht trainen en een wedstrijd genoeg was voor kinderen tot twaalf jaar – met de kanttekening dat kinderen veel sporten ernaast kunnen doen en moeten ‘spelen’ met hockey en niet alleen maar gericht trainen. Verenigingskenner Lutger Brenninkmeijer vond dat er voor de C niet moest worden geselecteerd en ziet dat er een Berlijnse muur bestaat tussen selectieteams en niet-selectieteams. Bondscoach Max Caldas opteerde weer voor een brede motorische ontwikkeling en vond het onbegrijpelijk dat zijn zoontje Tygo van zeven voor rugby of hockey moest kiezen. Een kanttekening bij deze artikelen: het gaat hier om kinderen tot twaalf jaar. Er staat niet dat je absoluut niet meer moet trainen als talenten ouder zijn dan twaalf.

Dat is ook wat de Robbert-Jan de Vos – bondscoach Nederlands B (dames), hoofdcoach HGC dames 1 en technisch manager topjeugd bij het succesvolle Den Bosch (18 landstitels in 20 jaar bij de vrouwen) miste in de discussie. ‘De discussie ging soms de verkeerde kant op en ik denk dat sommige zaken wat nuance nodig hebben. Het leek alsof je letterlijk niet te veel mag trainen. Geloof me, er is echt geen club die kinderen van tien jaar oud al vijf keer per week laat trainen. Dat zijn dan ouders die de kinderen nog extra naar hockeyscholen brengen, naast de clubs’, zegt De Vos, die het niet eens is met Brenninkmeijer, dat je niet moet selecteren voor de C.

‘Wij selecteren bij Den Bosch al wel in de F’jes. Dat doen ze daar al sinds de jaren negentig. Sinds die tijd doen ze bij Den Bosch motorische testen bij kinderen. Ik ben ook van mening dat je gelijkgestemden op motorisch vlak bij elkaar moet zetten. Die ervaring heb ik opgedaan op school (De Vos was vijftien jaar gymleraar, red.). Daar zag ik dat zo’n selectiesysteem op jonge leeftijd al goed werkte bij trefbal. Als je niet selecteert bij zo’n spel, krijg je een paar dominante kinderen die alles opeisen en heel hard gooien. Maar ik zorgde ervoor dat er op een bepaald moment drie speelvelden waren. Je had dus de kinderen die allemaal heel hard gooiden en dominant waren. Maar heel interessant waren juist de kinderen die ondersneeuwden in de beginsituatie en dan opeens bij elkaar werden gezet. Daar ontstaat juist wat. Dat is in mijn ogen het verschil tussen een meisjes E1 en E7. Er is gewoon een verschil tussen kinderen, hoewel je altijd moet kijken of er nog laatbloeiers bij zitten.’

Als coach van HGC Dames 1, na de wedstrijd tegen Voordaan.

‘Moeilijk om zomaar iets te roepen over aantallen’

De Vos vindt ook dat er op een juiste hoeveelheid wordt getraind bij Den Bosch. In de F’jes is het een keer per week. De E’tjes trainen twee keer. Bij de D tot en met B is het drie keer per week en in de A vier keer, de selectieteams dan. Hij benadrukt dat de discussie te vaak over de kwantiteit van trainingen gaat terwijl het juist om de kwaliteit zou moeten gaan. Als er drie keer wordt getraind in de D’tjes bij Den Bosch, wordt er volgens het Athletic Skills model ook weleens een andere sport gedaan. Talenten opleiden is maatwerk.

‘Daarom is het moeilijk om zomaar iets te roepen over aantallen. Denk je dat Sanne Wevers op haar 24ste olympisch goud won met een paar keer trainen per week? Of dat Pien Sanders (gekozen tot talent van het EK, red.) van Den Bosch nu zo ver is omdat ze twee keer per week trainde? Ik vind: als je kiest voor topsport dan is dat hetzelfde als zwanger zijn. Je kunt ook niet ‘een beetje’ zwanger zijn. Dan kies je daarvoor, als talent en als ouders. Daar hoort vanaf een bepaalde leeftijd ook een verantwoordelijkheid bij. Want dat is ook een dilemma van de clubs: er is steeds meer consumentengedrag van leden. Ze doen steeds minder voor de club, maar nemen alleen. Of ze denken dat ze weleens een wedstrijd kunnen missen, terwijl het competitieschema al maanden van tevoren bekend is.’

De Vos laat ouders en trainers vaak een video zien met Frank en Ronald de Boer, allebei bekende oud-voetbalinternationals. ‘Daar zegt Ronald: je kunt wel kampioenschappen winnen in de jeugd, maar als daarna niemand naar de Johan Cruijff Arena doorstroomt, dan sla je als jeugdtrainer de plank mis.’

Angela Veeger, coach van Groningen Heren 1 en jeugdopleider.

‘We trainen wel drie keer in de week. Als je een training mist moet je die inhalen’

Angela Veeger is jeugdopleider bij Groningen en ook coach van Heren 1. Zij werkt al jaren in het hoge noorden en beseft dat de vijver waar ze uit kunnen vissen een stuk kleiner is dan in de randstad. Zij vindt dat zeker in de D’tjes drie keer per week getraind mag worden. ‘Ik merk ook dagelijks: het ene kind wil één keer per week trainen en de andere vijf keer. Mijn insteek is dat je het leuk moet vinden om te doen’, zegt Veeger, die wel heilig van overtuigd is dat er best pittig getraind kan worden met kinderen en dat er verantwoordelijkheden zitten, als je in een D1 speelt. ‘Daar heb je lusten en lasten bij. Ja, dan ga je misschien een week minder op vakantie. Als je voor de D1 selectie wordt uitgenodigd mag je ook nee zeggen. Maar we trainen wel drie keer in de week. Als je een keer een verjaardag hebt is dat prima, maar dan moet je die ene training wel bij een ander team inhalen. Vanaf je twaalfde wordt het serieuzer. Dan wordt het ook een bewuste keuze, zeggen we tegen de ouders. Realiseer je waar je aan begint.’

Maar Veeger vindt net als De Vos dat er zeker voor de C geselecteerd moet worden. ‘Als je wat wilt als club wel. Natuurlijk ontwikkelt het ene kind zich anders dan de ander. Dus we blijven ook de tweede teams goed monitoren. Maar wij kiezen als club wel in de jeugd voor een zo hoog mogelijk niveau. Wij willen met de jeugd landelijk spelen. En ook met de D1 de landskampioenschappen halen. Als je niet drie keer per week wilt trainen in de D kun je ook bedanken en in het tweede team gaan hockeyen. Dat is je eigen keuze.’

Een mooi initiatief wat ze in Groningen al zo’n vijftien jaar doen, is de vrije training. Die is er op maandagmiddag en zondagochtend. Op maandagochtend voor de leeftijd van zeven tot elf jaar. Op zondag tot en met de B-leeftijd. Op maandag worden er alleen maar wedstrijdjes gespeeld en op zondag wordt er vooral vrij op techniek getraind. Veel slaan, maar er wordt ook vaak een parcours uitgezet. Daar komen altijd zo’n honderd kinderen vrijwillig op af.

Lees meer over talentontwikkeling:

 


8 Reacties

  1. JoostS

    JoostS

    Leuke reeks met artikelen over dit onderwerp.... Nu al nieuwsgierig naar een stuk vanuit de KNHB zelf. Zullen vast meer mensen geïnteresseerd in zijn. Toch?

  2. da_tommy@hotmail.com

    da_tommy@hotmail.com

    Met alle respect; robbert jan de Vos? Hoe dan? Kijk eens zonder pet van je werkgever. Je bent docent geweest toch? Liet je daar ook je leerlingen dag in dag uit hetzelfde spel spelen? Antwoord is nee. Je leerlingen de ruimte geven zich breed te ontwikkelingen en dan op een latere leeftijd "specialiseren". Met alle respect, hockey is een kleine sport, waar we als Nederland geluk moeten hebben als er uitzonderlijke talenten boven drijven.

  3. Horn964@gmail.com

    Horn964@gmail.com

    Ach, ik hou mijn kinderen in de gaten en praat er met ze over. Hou ze voor dat hockey niet zaligmakend is en dat ze zich later niet financieel onafhankelijk kunnen hockeyen. Als het aan die jongens (C1 en D1, beide momenteel D-landskampioen) ligt trainen ze 5x in de week. Op de dagen dat ze niet trainen staan ze balletjes te slaan en scoups te oefenen. Zolang ze het leuk vinden en geen fysieke klachten krijgen, hou ik ze niet tegen. Als ze een keer niet willen, is dat wat mij betreft ook prima.

  4. Daniel van Son

    Daniel van Son

    Ook dit heb ik allemaal gelezen, juist omdat ik een brede sportachtergrond heb wat ook een belangrijke reden was waarom ik altijd in de subtop ben blijven hangen tot ongeveer mijn dertigste. c.q. dat het zowieso een erg moeilijk traject was om de top te bereiken. Mijn ouders heb ik op mijn twaalfde jaar serieus gevraagd of ik naar een Oostenrijkse skischool kon gaan maar dat hebben ze niet gedaan omwille van de andere kinderen. Die zouden ze dan iets soortgelijks moeten aanbieden. In de huidige tijd is het veel makkelijker om dit traject te volgen vanuit de vele skibanen in de lage landen. Ik heb hier enkel een duim gezet bij Joost omdat de HELE discussie omtrent al die kinderen vooral ook te maken heeft met de trajecten die te volgen zijn om de top te bereiken op de manier die jij wil als kind. Ik heb de F-talenten van Amsterdam bijv. ook even onder handen gehad. Ze zijn niet alleen motorisch (veel) beter maar denken ook eerder over zaken na. KWALITEIT van trainen is naar mijn mening ook wat je tegen ze zegt. Zijn ze er dan al bewust van dat het een teamsport is waar hun kwaliteiten al een meerwaarde kunnen hebben. Bij de juiste hint zie je ze dan soms al veel geraffineerder spelen. Ja, Joost ik vind ook dat de KNHB nu aan het woord moet zijn. Willen ze op een onsamenhangend platform blijven staan of gaan ze de clubs aansturen met een zodanig beleid dat je meerdere Nijmegens JA1 hebt en Den Bosch niet weer (met gemak) kampioen wordt en de rest weer het nakijken heeft, en dat met een flink verjongde ploeg. Het hockey wordt steeds professioneler en breder in de wereld en je zag zeven jaar geleden al dat België Nederland een keer ruimschoots ging verslaan bij de mannen. Dat Nederland zich in de finale van het EK uitstekend herpakt is een zege voor de coach en de spelers maar het is ook een waarschuwing dat je ook een B-team moet hebben dat NAAST het A-team staat dat als de toppers even falen, dat het B-team dat kan opvangen. Ja, het Duitse B-team bij de mannen bij het voetbal is een heel goed voorbeeld. De buren hebben gewoon het Duitse en Nederlandse model gemixed. Bekijk hun laatste wedstrijd en je weet genoeg. Waarom is het Athletic Skills model niet overgenomen door de andere clubs. Kan de KNHB dit niet aansturen. Kan het Athletic Skills model niet breder ingezet worden omdat bijv. selectietrainingen in het tennis er ook aan bijdragen zodat je maar twee keer per week hoeft te trainen voor het "hockey". Wanneer moet een trainer aangestuurd worden om een talent er op te wijzen welke keuzes er gemaakt c.q. moeten worden om vanaf een bepaald moment de top te halen als een kind daar echt voor wil gaan en zijn potentie ook heus wel inziet. Max kan niet in zijn eentje een dergelijke structuur opzetten. Daar zijn veel meer mensen voor nodig. Last but not least : het is ook een politiek issue. Hoe ga je het als maatschappij zodanig organiseren dat een grote groep van vrijwilligers niet de taken (verder) blijven overnemen die eigenlijk door professionals zouden moeten gebeuren. Is ook het trainersvak niet veel te veel wegbezuinigt ? Zelfs kinderen worden tegenwoordig overgehaald om andere kinderen te trainen, gewoon omdat het eigenlijk niet anders kan. Gelukkig houden zij er wel een zakcentje aan over. Ja, ik ben een groot voorstander van het OBI en ja ook om deze reden. En ja het is makkelijk betaalbaar. Waar een wil is is een weg maar je moet het wel organiseren of anders organiseren waar nodig. De KNHB is aan zet Joost maar eigenlijk ook de hele samenleving.

  5. marcvanderbilt

    marcvanderbilt

    Alle dagen van de week hockeyen of tenminste sporten is niet het probleem. Dat is prima. Dat doen ook heel veel kinderen. Het gaat om het trainen onder leiding van een trainer in club verband. Is dat nodig en wordt je daar beter van?

  6. Partijtje

    Partijtje

    Wij speelden vroeger op straat paaltjes hockey en voetbalden er tussen door. spelender wijs kinderen hockey leren. drie keer op kunstgras trainen is de doodsteek voor lichaam en geest. op hun 14e zijn ze opgebrand kijk naar de leden aantallen. De voor selectie die Den Bosch doet door aangeboren talenten eruit te halen lijkt te werken zie de resultaten bij de dames. Maar bij de jongens klopt deze bewering niet. Talent ontwikkeling komt niet door alleen maar trainen, dat heb je of niet. Groningen traint zich gek en waar zijn de resultaten?

  7. Daniel van Son

    Daniel van Son

    Kijk, nu gaan we weer een stap verder. Iemand riep wel eens gekscherend uit het publiek, Eindhoven ! , toen Den Bosch Dames 1 weer eens de wedstrijd naar zich toe trok. Waar komt Lidewij oorspronkelijk vandaan ? Is het niet zo dat Den Bosch Dames 1 eigenlijk niet ook een beetje de HC van Brabant is ? Echter, de HC Brabant moet ook nog door genoeg andere grote clubs verslagen kunnen worden maar voorlopig blijft het bij Amsterdam en SCHC en ik zie GEEN nieuwe lichtpunten buiten OR om.

  8. Daniel van Son

    Daniel van Son

    Overigens, je mag talenten wel samenvoegen in een vroeg stadium maar je moet ze niet afscheiden dus weg met de Berlijnse muur.


Wat vind jij? Praat mee...